بهشت است هر چند كه نافرمانى رسول خدا را - در بعضى اوامر - كرده باشد و هر كس نافرمانى على را كرده باشد بر فرض كه در ظاهر از رسول خدا اطاعت كرده باشد ، اهل جهنّم است .
البتّه هيچ يك از اين مطالب با بزرگى و مقام شامخ و برترى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم منافات ندارد .
خلاصه آنكه مقصود حديث آن است كه هركس در ظاهر از خداوند متعال اطاعت كند و با انكار حقّ امير المؤمنين على عليه السّلام نافرمانى خدا را كند ، به خاطر بىايمانىاش اهل جهنّم خواهد بود ، و هركس از على عليه السّلام اطاعت كند و عارف به حقّ آن حضرت باشد ، اهل بهشت است ، هر چند در بعضى از فروع و دستورات جزئى نافرمانى خدا را كرده باشد ، زيرا نافرمانى او نافرمانى مؤمن است و شايستگى براى مغفرت و آمرزش را دارد .
اين مطلب خود اشاره به امامت امير المؤمنين عليه السّلام دارد و گوياى آن است كه اقرار به امامت آن حضرت شرط ايمان است و اطاعت مسلمانان ظاهرى كه اقرار به نصّ ولايت آن حضرت نداشته نافرمانى او را كرده از ديگران پيروى كردهاند ، ارزشى ندارد . . . . « 1 »
بر اين اساس ، ميان شيعه و ديگران از لحاظ سلبى و منفى نيز تفاوتى اساسى هست ، و اين مطلب با سپاس از خداوند متعال خيلى روشن و واضح است . و بايد دانست كه اخبار و احاديثى كه مىگويد شيعه آمرزيده و رستگار و بهشتى است و خداوند متعال آنان را مىبخشد و از گناهانشان صرف نظر مىكند و شفاعت امامان شامل حالشان مىشود و سيئات آنها تبديل به حسنات مىگردد و . . . بسيار زيادتر از آن است كه بتوان شماره كرد . كه اگر بيم از به درازا كشيدن سخن و خروج از تناسب نوشته نمىرفت بخش مهمّى از آنها را مىآورديم . در اينجا پژوهشگران را به كتاب شريف « بحار الانوار » در باب معاد و ابواب ولايت در مجلّدات گوناگون آن به ويژه جلد 68 ارجاع مىدهيم .
هامش
( 1 ) دلائل الصدق ، ج 2 صص 504 - 503 .