فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ
« 1 » و اين از احسان خداوند نسبت به بندگانش چندان دور نبوده ، كار تازه و بىسابقهاى هم نمىباشد .
( 1 ) و از زيد نرسى روايت شده است كه گويد : به حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام عرض كردم : مردى از دوستداران شما با اينكه عارف به ولايت است ، شراب مىخورد و مرتكب گناهان كبيره مىشود آيا از او تبرّى بجوييم ؟
حضرت فرمود : از كارش تبرّى بجوييد ولى از خودش كنارهگيرى نكنيد ، او را دوست داشته باشيد ولى كارش را دشمن بداريد ! عرض كردم : پس مىتوانيم به او « فاسق فاجر » بگوييم ؟ فرمود : فاسق فاجر ، كسى است كه كافر و منكر ما باشد و با دوستان ما دشمنى كند ، خداوند ابا دارد از اينكه دوست ما فاسق و فاجر باشد و هر كارى انجام دهد . لكن بگوييد : فاسق العمل و زشت كار و مؤمن النفس و خبيث الفعل ، طيّب الروح و البدن ! « 2 » از ابن مسعود روايت شده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هنگامى كه خداوند متعال حضرت آدم را آفريد و از روح خود در او دميد حضرت آدم عطسه كرده گفت :
الحمد للّه . خداوند به او وحى كرد : بندهء من مرا ستايش نمود ، سوگند به عزّت و جلالم اگر نبودند دو بندهاى كه مىخواستم آنان را در دار دنيا بيافرينم ، تو را نمىآفريدم .
حضرت آدم گفت : خداوندا ! آن دو از من خواهند بود [ و از نسل من هستند ] ؟
فرمود : آرى اى آدم ، سرت را بلند كن و ببين ! آدم عليه السّلام سرش را بلند كرد و ديد بر روى عرش نوشته شده است : لا إله الا اللّه ، محمّد پيامبر رحمت و على بر پاى دارندهء حجّت است . هركس حقّ على را بشناسد ، پاك و پاكيزه است و هركس منكر حقّ او باشد ، ملعون و زيانكار است . به عزّت و شكوه خود سوگند ياد مىكنم كه هركس را كه از او اطاعت كند هر چند نافرمانى مرا كرده باشد ، به بهشت وارد كنم و به عزّتم قسم
هامش
( 1 ) فرقان ( 25 ) : 70 : خداوند بديهاى آنان را به نيكويى تبديل مىكند .
( 2 ) بحار الانوار ، ج 68 ص 147 .