خودى خود حسنه و به ذات خود عبادت خداوند است ، چرا كه آن ، عبادت قلب مىباشد كه به مراتب از ديگر اعضاى بدن درجه و اثرش بالاتر و شديدتر است .
با برخى از معاصران سخنانى داشتهايم . اكنون در اين كتاب كه سخن بدين جا رسيد ، به ناچار به بررسى و نقد فرمايش استاد شهيد علّامه مطهّرى رضوان اللّه عليه در كتاب ارزندهاش « عدل الهى » مىپردازيم ، خلاصهء كلام ايشان در آن كتاب چنين است :
تفاوت بين شيعه و غير شيعه در جهت مثبت و عمل است نه در طرف سلب و منفى ، يعنى هرگاه دو نفر مسلمان را در نظر بگيريم كه يكى شيعه و ديگرى غير شيعه است و هر دو به تمام دستورات مذهبى خود عمل كردهاند ، در اين صورت شيعهء عامل بر غير شيعهء عامل در دنيا و آخرت مقدّم مىشود . ولى اگر هر دو عمل نكرده باشند بين آن دو تفاوتى در سعادت و شقاوت و تقدّم و تأخّر نيست .
( 1 ) خلاصه و نتيجهء اين سخن آن است كه اعتقادات صحيح در صورتى اثر دارد كه توأم با اعمال درست باشد ، ولى خود اعتقاد حق بدون اينكه عملى به آن ضميمه شود ، هيچ اثرى ندارد . و اين مطلب بر خلاف آن چيزى است كه از روايات گذشته فهميده مىشد .
ما در اينجا درصدد بررسى و پژوهش كامل نيستيم ، زيرا ميدانى است كه همّت شيرمردان انديشه در آن وامانده ، نتوانستهاند به خوبى جولان دهند ، تا چه رسد به ما با اين سرمايهء اندك علمى ! ورود در اين بحث در صورتى درست است كه تمام اخبار مربوط به « طينت » بررسى و شرح داده شود كه اين كار از وسع و توان ما خارج است و بنابراين ، از آن صرف نظر كرده به بعضى از نكات لغزندهء فرمايش استاد رحمه اللّه به اندازهء فرصت و توان خود مىپردازيم . ابتدا عين عبارات ايشان را آورده و بعد دلايل خود را از معقولات و منقولات در اثبات نظريّهمان مىآوريم :
عبارت ايشان چنين است :
در پاسخ استدلال اوّل بايد گفت : فرق بين شيعه و غير شيعه وقتى آشكار مىگردد كه شيعه به برنامهاى كه رهبرانش به او دادهاند ، عمل بكند و غير شيعه به برنامه دينى خودش عمل كند ، آن وقت تقدّم شيعه بر غير شيعه هم در دنيا و هم در آخرت روشن مىگردد . فرق
فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 837
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٨٣٧