عمر در اختيار اوست يا از خانه خارج شويد و يا آن را با ساكنانش آتش خواهم زد . به او گفته شد : اى عمر ! در اين خانه فاطمه حضور دارد . گفت : هر چند كه او باشد . . . . « 1 »
( 1 ) 14 - علّامه مظفّر گويد : اين گونه مسلمانان از آن زمان تا كنون از آن امام بزرگ دور بودند تا آنجا كه شاعر مصرى آنان در اين زمان شعرى سروده ، به گفتار تهديدآميز عمر بن خطّاب نسبت به سوزاندن خانهء نبوّت و باب شهر علم و حكمت پيامبر افتخار كرده چنين گفته است :
و قولة لعلىّ قالها عمر * اكرم بسامعها اكرم بملقيها
و گفتارى كه عمر به على گفت ، و تو شنونده و گويندهاش را گرامى بدار !
احرقت بابك لا ابقى عليك بها * ان لم تبايع و بنت المصطفى فيها
اگر بيعت نكنى خانهات را آتش مىزنم و كسى را در آن براى تو نمىگذارم ، هر چند كه دختر مصطفى در آنجا به سر مىبرد .
من كان مثل ابى حفص يفوه بها * امام فارس عدنان و حاميها
چه كسى مانند عمر مىتواند چنين سخنى را در مقابل يكهتاز عدنان و حامى آن ( على ) بر زبان براند .
اين شاعر پنداشته است كه اين گفتار از شجاعت عمر بوده با اينكه خطا و اشتباه محض است . آيا او نمىداند كه نمىتواند براى عمر حتّى يك گام مثبت در ميدانهاى نبرد اثبات كند ؟ و در هيچ يك از آن همه جنگهاى فراوانى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داشت ، اثرى و كارى از او ديده نشده است . اين جرأت و جسارتى كه در مقابل خانهء فاطمه از خود نشان داد ، نبود مگر به خاطر آنكه از ناحيهء حضرت على اطمينان خاطر داشت و ايمن بود و مىدانست كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را به صبر و بردبارى توصيه كرده و گرنه اگر با او گلاويز مىشد ، با كمترين حركتى وى را از جا مىكند . « 2 »
توجّه داريد كه اين شاعر مطلبى را به شعر درآورده كه بر خلاف نصّ صريح
هامش
( 1 ) اعلام النساء ، ج 4 ص 114 .
( 2 ) دلائل الصدق ، ج 3 ص 92 : نام اين شاعر حافظ ابراهيم بوده و شعر او نيز در ديوانش ، ج 1 ص 82 كه در دار الكتب المصريه به چاپ رسيده است وجود دارد .