( 1 )
و قد بان عجز الاشعرىّ ( و عزه ) و ضعفه * و ما كان بالمرضىّ و الحكم العدل
عجز و ضعف ابو موسى اشعرى آشكار شده ، او نه پسنديده بود و نه داورى دادگستر .
نهاهم عن التّحكيم و الحكم بالهوى * فلم ينتهوا حتّى رأوا آية الجهل
على عليه السّلام آنان را از حكميّت و حكم دادن به هوى و هوس نهى فرمود ، ولى به حرف او توجّه نكرده نشانهء جهل خود را ديدند .
أ يعزل منصوب الاله بعزلهم * اذا فلهم عزل النّبيّين و الرّسل
آيا كسى كه خداوند نصب فرموده ، با عزل آنان معزول مىشود ؟ اگر چنين باشد پس بايد بتوانند پيامداران و پيامبران را نيز عزل كنند .
و ما شان شأن المجتبى سبط احمد * مصالحة الباغى الغوىّ على دخل
شأن نوهء پيامبر اكرم ، حضرت مجتبى عليه السّلام ، از اينكه با ستمگر گمراهى همچون معاويه صلح كرد كه كنار برود و به جنگ ادامه ندهد ، پايين نمىآيد و زيانى به او وارد نمىشود .
فقد صالح المختار من صالح ابنه * و صدّ عن البيت الحرام الى الحلّ
پيامبر برگزيده ، با همان كس كه پسرش با او صلح كرد ، نيز صلح فرمود كه به بيت اللّه الحرام نرود و از راه مكّه بازگردد .
و قد قال فى السّبطين قولا جهلتم * معانيه لكن قد وعاه ذو و الفضل
آن حضرت دربارهء دو نوهء خود سخنى فرمود كه شما معانى آن را نفهميديد ، امّا صاحبان فضيلت آن را به خوبى درك كردند .
امامان ان قاما و ان قعدا فما * يضرّهما خذلان من همّ بالخذل
فرمود : آن دو امامند ، چه به پا خيزند و چه بنشينند . بنابراين ، خذلان و تنها گذاردن افرادى كه تصميم به چنين كارى گرفتند ، زيانى به آن دو نمىزند .
لئن كنتم انكرتم حسن ما اتى * به الحسن الاخلاق و الخيم و العقل
اگر شما كار خوبى را كه حضرت امام حسن عليه السّلام آن انسان خوش خوى و خردمند انجام داد ، منكر شديد ،
لفى مثلها ذمّ الذّميم محمّدا * على صلحه كفّار مكّة من قبل
فرد نكوهيدهاى نيز ، صلح حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را با كافران مكّه ، نكوهش نمود .