حضرت فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تقسيم كند . « 1 »
( 1 ) 6 - شيخ الطائفة محمّد بن حسن طوسى رحمه اللّه گويد : و ما مىدانيم كه آن حضرت جز آنچه كه در آن حقّ خود را مىديد ، چيزى ادّعا نمىكرد . آن كس كه او را از حقّ خود بازداشته است و از او بيّنه و شاهد طلب كرده ، خود از راه راست منحرف گشته است . زيرا آن حضرت نيازى به شهود و بيّنه نداشت ، به خاطر آنكه بر عصمت و مصونيت از غلط و اشتباه و كار زشت آن حضرت دليل داريم و كسى كه داراى چنين ويژگىاى باشد ، در آنچه كه ادّعا كند ، نيازى به دليل نخواهد داشت .
اگر گفته شود : اوّلا به چه دليل او معصوم است و بعد دليل بياوريد كه چرا كسى كه معصوم باشد ، نبايد از او دليل و برهان مطالبه كرد ؟
گفته مىشود : دليل بر عصمت آن حضرت آيهء شريف قرآن مجيد است :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
و ما قبلا گفتيم كه اين آيهء شريف گروهى را شامل مىشود كه فاطمه عليها السّلام يكى از آنهاست و اين آيه دلالت بر عصمت و طهارت تمام كسانى دارد كه مشمول اين آيه مىشوند ، چون در اين مورد اراده [ . . . يريد . . . ] دلالت بر فعلى دارد كه واقع شده و ديگر نيازى به تكرار مطالب قبل نيست .
و همچنين فرمايش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : فاطمه پارهء تن من است ، هر آنچه كه او را بيازارد ، مرا آزرده است . پس هر كس كه فاطمه را آزار دهد ، مرا اذيّت كرده و هر كس مرا اذيت كند ، خداوند عزّ و جلّ را آزرده است .
و اين فرمايش بر عصمت آن حضرت دلالت دارد ، زيرا اگر او از شمار كسانى بود كه مرتكب گناه مىشوند ، هيچگاه اذيّت و آزار به او ، موجب آزار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمىشد ، بلكه در مواردى كه مستحق و سزاوار اذيّتى بود مانند اينكه بخواهند به خاطر گناهى كه انجام داده حدّ شرعى را بر او اجرا كنند ، مىبايست در آن مورد موجب خشنودى رسول خدا بشود .
علاوه بر اين ، ما در مورد اين بحث نيازى نداريم كه يقين به عصمت آن حضرت
هامش
( 1 ) الطرائف ، صص 251 - 248 .