آنان سخنى نگفت . على و عبّاس او را شبانه دفن كردند .
( 1 ) مأمون آن عدّه را از مجلس خود مرخّص كرده روز ديگر هزاران نفر از دانشمندان و فقيهان را احضار و شرح حال را به آنان گفت و به تقوا و ترس از خدا آنان را سفارش كرده آنان با يكديگر به بحث و جدال پرداخته و سپس به دو گروه تقسيم شدند . عدّهاى گفتند : به نظر ما شوهر هميشه به نفع خود شهادت مىدهد و بنابراين ، شهادت او اثرى ندارد . امّا سوگندى كه فاطمه ياد كرد ، به همراه شهادت آن دو زن ديگر ادّعاى او را ثابت مىكند .
گروه ديگر گفتند : به نظر ما ، شهادت به همراه سوگند حكمى را ثابت نمىكند ، امّا شهادت زوج در نزد ما حجّت است و ما معتقد نيستيم كه او به نفع خود شهادت داده است ، بنابراين ، شهادت او همراه با شهادت دو زن مثبت حكم مىباشد . نتيجهء نظريّه هر دو گروه با اينكه در مقدّماتش با يكديگر اختلاف داشت ، آن بود كه فدك و عوالى ملك فاطمه عليها السّلام مىباشد .
پس از پايان اين نظر خواهى ، مأمون از آنان خواست كه شمّهاى از فضايل على عليه السّلام را بازگو كنند .
آنان فضايل متعدّدى از آن حضرت را بازگو كردند كه در رسالهء مأمون آمده است . سپس از آنان خواست كه در فضايل حضرت فاطمه رواياتى بياورند و آنان نيز رواياتى را از پدرش ، پيامبر اكرم در اين زمينه خواندند . دربارهء امّ ايمن و اسماء بنت عميس از آنان پرسيد ، در اين زمينه نيز احاديثى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كردند كه آن دو از اهل بهشت مىباشند .
مأمون گفت : آيا مىتوان گفت و يا معتقد شد كه على بن ابى طالب با آن زهد و پرهيزكارى ، بىجهت و به دروغ به نفع فاطمه گواهى دهد با اينكه خداوند و رسولش او را به داشتن اين فضايل ستودهاند ؟ و آيا مىتوان گفت كه او با آن همه علم و فضلى كه داشت ، حكم نمىدانسته و از روى جهل به محكمه رفته شهادت داده است ؟ و آيا جايز است كه گفته شود حضرت فاطمه با آن طهارت و عصمتى كه داشت و با اينكه او بانوى زنان جهانيان و بانوى زنان اهل بهشت است - بدان گونه كه روايت
فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 544
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٥٤٤