تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 543

مساهمون:

ص٥٤٣
( 1 ) جبرائيل گفت : « ذى القربى » فاطمه است ، فدك را به او واگذار كن ! حضرت فدك را به او داد و پس از چندى عوالى را نيز به او بخشيد . از آن زمان تا هنگام رحلت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عوايد و منافع آن به فاطمه رسيد . أبو بكر پس از روى كار آمدن و بيعت مردم با او ، آن حضرت را از تصرّف در فدك و عوالى جلوگيرى كرده آنها را از او گرفت . فاطمه عليها السّلام در اين مورد با او صحبت كرده گفت : اينها به من تعلّق داشته و پدرم به من بخشيده است . أبو بكر پاسخ داد : من از آنچه كه رسول خدا به تو بخشيده ، تو را منع نمىكنم . بنابراين ، تصميم گرفت در اين مورد سندى نوشته به او بدهد . عمر از او خواست كه اين كار را متوقّف ساخته و انجام ندهد و گفت : او يك زن است از او نسبت به آنچه كه ادّعا كرده ، تقاضاى شاهد و بيّنه كن ! أبو بكر از حضرت خواست براى ادّعاى خود شاهد بياورد . او هم امّ ايمن و اسماء بنت عميس را به همراه على بن ابى طالب عليه السّلام به عنوان شهود معرّفى كرد . آنان همگى بر اين مطلب شهادت دادند . أبو بكر سند فدك را نوشت . اين خبر به عمر رسيد . نزد أبو بكر آمده علّت اين كار را از او پرسيد . أبو بكر داستان را به او گفت . وى نامه را از او گرفته نابود ساخت و گفت : فاطمه يك زن است و على بن ابى طالب شوهرش مىباشد ، او به نفع خود نظر مىدهد و نمىتوان به شهادت دو زن بدون اينكه مردى در بين باشد ، ترتيب اثر داد . أبو بكر به حضرت فاطمه پيغام داده نظريهء عمر را گفت . حضرت به خداوند يكتا سوگند ياد كرد كه اينان جز به درستى و راستى شهادت نداده‌اند . أبو بكر گفت : شايد تو راستگو باشى ، امّا شاهدى را بياور كه نخواهد به نفع خود شهادت دهد ! حضرت فرمود : آيا شما دو نفر از پدرم رسول خدا نشنيده‌ايد كه مىفرمود : اسماء دختر عميس و امّ ايمن اهل بهشت مىباشند ؟ آن دو گفتند : آرى . فرمود : آيا مىشود دو زنى كه اهل بهشتند ، به باطل و دروغ گواهى دهند ؟ ! حضرت با حال گريه و ناله از نزد آنان بيرون آمده در حالى كه پدرش را صدا مىزد گفت : پدرم به من خبر داد كه من نخستين كسى هستم كه به او مىپيوندم . به خدا سوگند از اين دو نفر به او شكايت خواهم كرد . پس از چندى حضرت بيمار شد و وصيّت كرد كه آن دو نفر بر او نماز نگزارند . و تا هنگام وفات از آن دو كناره گرفته با