ادعاى بخشش و روايات مربوط به آن
( 1 ) 1 - حافظ علّامه ، عبد الرّحمن جلال الدّين سيوطى گويد : بزّاز ، و ابو يعلى ، و ابن ابى حاتم ، و ابن مردويه ، از ابو سعيد خدرى رضى اللّه عنه روايت كنند : هنگامى كه اين آيه نازل شد :
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ
« 1 » ، پيامبر اكرم فاطمه را طلبيده فدك را به او بخشيد .
ابن مردويه از ابن عبّاس رضى اللّه عنهما روايت نموده : هنگامى كه آيهء
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ
نازل شد ، رسول خدا فدك را به فاطمه بخشيد . « 2 »
( 2 ) 2 - ابن حجر در شبههء هفتم از شبهات رافضه گويد : و ادّعاى فاطمه عليها السّلام كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فدك را به او بخشيده است ، جز على و امّ ايمن شاهدى نداشت و بنابراين ، تعداد شهود كامل نشدند . . . . « 3 »
( 3 ) 3 - فخر الدّين رازى در تفسير كبيرش ، ذيل آيهء 6 از سورهء حشر « 4 » گويد : مبرّد گفته است كه گفته مىشود : « فاء يفيء » ، [ يعنى : ] هنگامى كه رجوع كند و برگردد و « افاء اللّه » ، [ يعنى : ] هنگامى كه آن را برگرداند .
و ازهرى گويد : « فىء » آن چيزى است كه خداوند از اموال كسانى كه با دين او مخالفت كردهاند ، به طرفداران دينش بدون جنگ و قتال برگردانده است ، يا به اين صورت كه از وطنهاى خودشان صرف نظر و كوچ كرده در اختيار مسلمانان گذاشتهاند و يا بر جزيهاى كه نسبت به نفرات خود بايد بپردازند مصالحه كردهاند . . . .
مفسّران در اينجا دو جهت را ذكر كردهاند : اول اينكه ، اين آيه دربارهء قريههاى قبيلهء « بنى نضير » نازل نشده است زيرا آنان را با قهر و غلبه و تاختوتاز جنگى و محاصرهء سرزمين و دهكده شكست دادند ، بلكه مربوط به « فدك » است كه اهالى آنجا دست
هامش
( 1 ) اسراء ( 17 ) : 26 .
( 2 ) الدرّ المنثور ، ج 5 ص 273 .
( 3 ) الصواعق المحرقة ، ص 21 .
( 4 ) فخر الدّين رازى ، تفسير كبير ، ذيل آيهء 6 از سورهء حشر :وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ وَ لكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ: و آنچه را كه خدا از مال آنها به رسم غنيمت بازداد متعلّق به رسول است كه سپاهيان اسلام بر آن هيچ اسب و استرى نتاختند و لكن خدا رسولانش را بر هر كه خواهد مسلّط گرداند و خدا بر همه چيز تواناست .