تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 610

مساهمون:

ص٦١٠
آتش هستند با اين اشاره كه نورش گسترش داشته و عدالت و لطف آن حضرت همه جا را مىگيرد و شعاع اين گسترش به همان اندازه است كه مردم زمان رسول خدا از گسترش روى زمين مىدانسته‌اند و فاصله بين حجاز تا بصرى در شام در آن زمان مسافتى بسيار طولانى محسوب مىشد . تعبير به « گردن شتران » دلالت بر آن دارد كه شترها به سوى مركز آتش روى مىآورند . و مقصود آن است كه كسى كه به حضرت بقيّة اللّه روى مىآورد به هدايت او مهتدى مىگردد و از عدالت و حكومتش استفاده مىكند . ( 1 ) و امّا اين كه چگونه ظهور حضرت بقيّة اللّه از مقدّمات قيامت است واضح و روشن است و چنان كه قبلا دانستيم مقصود آن است كه پيش از قيامت و لو با فاصلهء بسيار زيادى واقع مىشود و تا آن انجام نگردد قيامت نخواهد شد . ( 2 )

امر هفتم : آتشى كه از يمن خارج مىشود

مسلم « 79 » از حضرت رسول در ضمن بيان مقدّمات و علائم قيامت نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : « و آخرش آتشى است كه از يمن بيرون مىآيد و مردم را به محشر خودشان مىفرستد . » در روايت ديگرى « 80 » چنين آمده است : « و آتشى است كه از ژرفاى جهنّم جاويد بيرون مىآيد و مردم را كوچ مىدهد . » ( 3 ) مثل همين روايت خبرى است « 81 » كه شيخ طوسى در كتاب غيبت نقل كرده است با اين تفاوت كه در عبارت او چنين آمده است : « و مىراند و سوق مىدهد مردم را بسوى محشر » . ظاهرا چنين به نظر مىرسد كه اينها از آن دسته نشانه‌هاى قيامتند كه بعد از ظهور اتّفاق مىافتد و نزديك به روز قيامت مىباشند - چنان كه در روايت اوّلى
هامش
( 79 ) صحيح مسلم 8 / 39 . ( 80 ) صحيح مسلم 8 / 39 . ( 81 ) غيبت شيخ طوسى / 267 .