تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
اين عبارت كه از ابن ماجه نقل مىكنيم - از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - كه دربارهء فتنه‌ها صحبت مىفرمايند : « كمانهاى خود را بشكنيد ، و زه كمان خود را پاره كنيد ، و شمشيرهاى خود را به سنگ بزنيد . و اگر كسى به خانهء يكى از شما وارد شد ، بايد همچون فرزند بهتر در ميان دو فرزند آدم ( يعنى هابيل ) باشد . » ( 1 ) 3 ) ترمذى « 26 » نيز حديث ديگرى را به همين مضمون نقل كرده است كه مىگويد : « آيا مىفرمائيد كه اگر به خانه‌ام وارد شد و خواست مرا بكشد چيزى نگويم ؟ حضرت فرمودند : همچون فرزند آدم - عليه السلام - باش . » ( 2 ) در اين احاديث ، اشاراتى روشن به فرمايش خداوند متعال در قرآن مجيد شده است ، آنجا كه فرمايد :
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ . لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ . إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَ إِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ
« 27 » . ما اين مضمون را نه در صحيحين ( مسلم و بخارى ) و نه در روايات اماميّه نديديم .
هامش
( 26 ) صحيح ترمذى 3 / 329 . ( 27 ) مائده / 27 - 29 : و حكايت دو پسر آدم را بحقّ و راستى بر ايشان ( يهود ) بخوان . هنگامى كه قربانى كردند و هر يك كارى را كه به وسيلهء آن به ( رحمت ) خدا نزديك مىشوند ، انجام دادند . پس قربانى يكى از ايشان قبول و پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نگرديد . آنكه قربانيش پذيرفته نشد گفت : هرآينه من تو را مىكشم ؛ آنكه قربانيش پذيرفته شد گفت : جز اين نيست كه خدا از پرهيزكاران مىپذيرد . اگر دستت را دراز كنى مرا بكشى ، من به سوى تو دست دراز نمىكنم تا تو را بكشم ؛ زيرا من از خداى پروردگار جهانيان مىترسم . من مىخواهم تو به ( عذاب ) گناه ( كشتن ) من و گناه خودت ( كه به سبب آن قربانيت قبول و پذيرفته نشده ) بازگردى . پس از ياران و همدمان آتش خواهى بود و آن آتش جزاء و سزاى ستمكاران است .