تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
شناخت امّت او ، همان است كه بدانيم حواريين آن حضرت كه هواداران و اطرافيان مخصوص و ويژه آن حضرت بودند ، به او گفتند : « اى عيسى بن مريم ، آيا پروردگار تو مىتواند براى ما از آسمان مائده‌اى نازل كند ؟ » « 11 » كه اين خود تشكيكى صريح و ترديدى روشن در قدرت خداوند بود ، و لذا به آنها پاسخ داد : « خدا را پروا داريد اگر ايمان آورده‌ايد . گفتند : ما مىخواهيم كه از آن مائده بخوريم و دلهايمان مطمئن شود و بدانيم كه تو به ما راست گفته‌اى و ما خود بر آن گواه باشيم . » « 12 » ( 1 ) بنابراين تا اين لحظه آنان چندان اطمينانى نداشتند و يقين به راستگويى و صداقت عيسى - عليه السلام - پيدا نكرده بودند . وقتى سطح و پايه افراد درجه اوّل و اطرافيان مخصوص آن حضرت اينچنين باشد ، حال بقيه افراد امت و جامعه او معلوم است . بنابراين مىتوانيم بگوييم كه در طول تاريخ ، هيچ‌گاه بشريّت به پايه‌اى نرسيده است كه آمادگى پذيرش و برپايى عدالت جهانى را داشته باشد ، و به آن عدالت مطلقى كه در روز موعود قرار است جامه عمل به خود بپوشد تن بدهد . وقتى اين شرط اساسى در آن زمانها وجود نداشته است ، پيغمبران چه كارى مىتوانستند بكنند وقتى كه مىديدند امّت آنها در اين سطح پايين و در آن درجه اندك اخلاص و فداكارى مىباشند ؟ چگونه ممكن بود در اين راه توفيقى داشته باشند ، و حال آنكه تا همين زمان ما هم اين شرط اساسى به وجود نيامده و هنوز انسانيّت در حال رشد و تربيت است ، تا شايد روزى به آن درجه برسد . ( 2 ) و امّا نسبت به شرط ديگر ، يعنى آگاهى انسانها از نظريّه عدالت كامله‌اى كه قرار است در روز موعود پياده شود . اين مسأله واضح و روشن است كه اين نظريّه نيز عملى نشده همه افراد نمىتوانستند و نمىتوانند كه تمام ابعاد آن را درك كنند ، و ممكن است اين مسأله را نيز با يكايك پيامبران و تاريخ زندگى امّت آنها تطبيق دهيم و بررسى
هامش
( 11 ) مائده / 112 . ( 12 ) مائده / 113 .
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 266 | سيد حسن افتخارزاده / السيد محمد الصدر