( 1 ) پس دلهاى دوستان ما بدان اطمينان يابد و بدانند كه از آسيب و زيان او در امان خواهند بود - گرچه دشواريها و درگيريهاى هولناك آنان را بترساند - و فرجام كار براى آنان ، با دخالت و كار نيكوى خداوند ، مادامىكه شيعيان از گناهان دورى گزينند ، پسنديده و نيكو خواهد بود .
و ما به تو - اى دوست با اخلاص كه در راه ما با ستمگران در ستيز و پيكارى ، خداوند تو را به همانگونه كه دوستان شايستهء پيشين ما را تأييد فرموده است ، تأييد نمايد - گوشزد مىكنيم كه هر يك از برادران دينى تو كه تقواى خدايش پيشه كرده و آنچه را كه به گردن دارد به مستحقانش برساند ، در فتنهء ويرانگر بر باد دهنده و گرفتارى و آشفتگيهاى تاريك و تيره كنندهء آن در امان خواهد بود . و آن كس كه در دادن نعمتهايى كه خداوند به او كرامت فرموده ، به كسانى كه فرمان رسيدگى به آنها را داده ، بخل ورزد ، بدين سبب در دنيا و آخرتش زيانكار خواهد بود .
( 2 ) و اگر چنانچه شيعيان ما - كه خداوند به طاعت خويش توفيقشان دهد - در راه ايفاى پيمانى كه بر دوش دارند ، همدل مىشدند ، ميمنت ملاقات ما از ايشان به تأخير نمىافتاد و سعادت ديدار ما زودتر نصيب آنان مىگشت ؛ ديدارى بر مبناى شناختى راستين و صداقتى از آنان نسبت به ما .
پس ما را از ايشان دور نمىدارد ، مگر آن دسته از كردارهاى آنان كه ما را ناپسند و ناخوشايند است و از آنان روا نمىدانيم . و خداوند يارىكننده است ، و ما را كفايت كرده و وكيل خوبى است . و درود او بر آقاى بشارت دهنده و بيم دهندهء ما ، محمّد و خاندان پاك او باد .
اين نامه در اوّل ماه شوّال سال چهار صد و دوازده نوشته شد .
( 3 ) دستخط مبارك كه درود خدا بر نويسندهء آن باد :
اين است نامهء ما به تو اى دوستى كه به حقيقت والائى الهام يافتهاى كه به املاء و تقرير ما و خطّ يكى از افراد مورد اطمينانمان نوشته شده است .
پس آن را از همگان پنهان بدار و آن را در هم پيچ و به هيچ كس منماى . و نسخهاى از روى آن بردار ، و آن عدّه از دوستانمان را كه به امانتشان اطمينان دارى ، بر آن آگاه كن . ان شاء اللّه خداوند آنان را به بركت ما ، مشمول [ بركات و فيوضات ] بگرداند . ستايش و سپاس از
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 197
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص١٩٧