( 1 ) به نام خداوند بخشندهء مهربان سلام و درود خدا بر تو اى ياور حق ، و اى كسى كه با گفتارى راستين ، مردم را به سوى حق فرا مىخوانى . ما خداوند را در منظر تو سپاس مىگزاريم ، خداوندى كه جز او خدايى نيست ، خداى ما و خداى نياكان ماست . و درود بر آقا و مولايمان حضرت محمّد خاتم پيامبران و بر خاندان پاكش را از او خواستاريم .
( 2 ) و بعد : ما شاهد و ناظر مناجات تو - كه خداوند با آن وسيلهاى كه به سبب اولياء خويش به تو بخشيده تو را حفظ فرمايد و از مكر و نيرنگ دشمنانش در امان دارد - بوديم ، و برآورده شدن آن را از خدا خواستيم ، در حالى كه در جايگاهمان در قلّهء كوهى در مكانى ناشناخته سكونت داريم كه اخيرا به خاطر افرادى بىايمان به ناچار از منطقهاى پردرخت بدينجا آمدهايم و به همين زودى از اين محل به دشتى همواره كه چندان از آبادى دور نباشد ، فرود آئيم . و از حالات آيندهء خود آگاهت سازيم ، تا بدين وسيله از اعمالى كه موجب تقرّب به ما مىگردد آگاه گردى . و خداوند تو را به رحمت خود براى اين كار توفيق بخشد .
پس تو - كه خداوند با چشم عنايت خويش كه هرگز آن را خواب نگيرد نگهداريت كند - به سبب آن ( آشنايى با اعمال مزبور ) بايد كه رو در روى آشوبى كه مردمى را كه بيهوده و باطل را در دل كاشتهاند به هلاكت خواهد افكند ، بايستى تا باطلانديشان و بيهودهكاران را بترسانى كه از سركوبى آنان ، مؤمنان شاد گشته و تبهكاران اندوهگين مىگردند .
( 3 ) و نشانهء جنبش ما از اين « لوثة » « 48 » حادثهاى است كه در مكّهء معظّمه روى خواهد داد ، از سوى پليدى منافق و نكوهيده كه خونريزى را مباح دانسته ، و با كيد و نيرنگ خود آهنگ جان مؤمنان نموده ، امّا به هدف ظالمانه و ستمبار خود نخواهد رسيد . زيرا كه ما پشت سر مؤمنان ايستاده و با دعايى كه از سوى پادشاه آسمان و زمين استجابتش تأخير نمىافتد ، آنان را نگهدارى مىكنيم .
هامش
( 48 ) معناى قطعى اين كلمه و عبارت اخير روشن نيست . مؤلّف - چنان كه خواهد آمد - اين كلمه را تعبيرى از همان فتنه مىداند ، ولى معناى لغوى آن را بيان نكرده است . مرحوم نورى آن را در نجم الثاقب / 323 به « راه تنگ » ترجمه نموده ، و برخى نيز به معناى « خانهنشينى » گرفتهاند . ( مترجم )