هست ، انسان هم بايد در هر حالتى آماده ظهور باشد .
( 1 ) لكن اگر انسان آلوده به گناه باشد ، و در عقيده و عمل منحرف بوده ، در دوران غيبت از آلودگيها پاك نگشته و در پيشگاه خداوند متعال توبه نكرده باشد ، ديگر به هنگام ظهور توبهاش بىفايده خواهد بود و حضرت او را كيفر خواهد كرد . و كيفر حضرت براى او در جامعه اسلامى رسوايى و خوارى بسيارى خواهد داشت . و چون هر لحظه احتمال ظهور مىرود ، احتمال عقوبت و كيفر نيز هميشه هست ، و اگر انسان بخواهد از اين خطر احتمالى جلوگيرى كند ، چارهاى جز دست برداشتن از گناهان و پاك كردن خود از آلودگيها ندارد و بايد به تكميل و تكامل خود بپردازد .
( 2 )
ديدگاه ششم : ارائه متن نامه دوم
نامه دوم نامهاى است كه شيخ طبرسى به طور مرسل « 47 » از حضرت مهدى - سلام اللّه عليه - نقل كرده و همچون نامه نخستين داراى ارزشى بسيار است :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سلام اللّه عليك أيّها الناصر للحقّ الداعى إليه بكلمة الصّدق . فإنّا نحمد اللّه إليك الّذى لا إله إلّا هو ، الهنا و إله آبائنا الأوّلين . و نسأله الصّلاة على سيّدنا و مولانا محمّد خاتم النّبيّين ، و على أهل بيته الطّاهرين .
و بعد : فقد كنّا نظرنا مناجاتك ، عصمك الله بالسّبب الّذى وهبه الله لك من أوليائه و حرسك به من كيد أعدائه . و شفعنا ذلك الآن من مستقرّ لنا بنصب فى شمراخ من بهماء صرنا إليه آنفا من غماليل ألجأنا إليه السّباريت من الإيمان . و يوشك أن يكون هبوطنا إلى صحصح من غير بعد من الدّهر و لا تطاول من الزّمان . و يأتيك نبأنا بما يتجدّد لنا من حال ، فتعرف بذلك ما نعتمده من الزّلفة إلينا بالأعمال . و اللّه موفّقك لذلك برحمته .
هامش
( 47 ) احتجاج 2 / 324 چاپ نجف . روايت مرسل ، روايتى است كه سند آن نقل نشده و نقلكننده با حذف وسائط مستقيما از گوينده حديث نقل مىكند .