( 1 )
فصل چهارم ديدار حضرت مهدى عليه السلام در دوران غيبت كبرى
در اين باره گفتار خود را از دو جهت مورد بررسى قرار مىدهيم :
1 - عقل و اصول و قواعد كلى آن بر چه چيز دلالت دارند ؟
2 - از روايات و احاديث چه مىفهميم ؟
( 2 )
جهت اوّل : قواعد عمومى
عقلى را در ضمن چند بحث بررسى مىكنيم :
( 3 )
امر اوّل [ امكان ديدار حضرت ]
: آيا مىشود هميشه به زيارت حضرت دست يافت و هر وقت كه اراده كرديم با وى ملاقات و صحبت كنيم ؟
پاسخ اين مسأله مربوط مىشود به آن دو نظريّه اساسى كه قبلا مطرح كرده بوديم . اگر نظريّه پنهانى شخص - جسم - را بپذيريم خواه ناخواه جواب منفى است ، مگر اينكه مصلحتى خاص در ميان باشد و ارادهء حضرت مهدى - عليه السلام - بدين امر تعلق گيرد . و قبلا اشاره نموديم كه طبق اين نظريّه آنچه دائمى و مستمر است اختفاى اعجازى آن حضرت است و ظهور عادى ايشان گاهگاه و اندك بوده ، جنبهء استثنائى دارد .
و امّا طبق نظريّه دوم - كه پنهانى عنوان باشد و ما آن را پذيرفته و مستدل ساختيم - در مورد رويارويى با آن حضرت سه صورت پيش مىآيد :