عبد الله بن سبأ همان عبد الله بن وهب است
با در نظر گرفتن مطالبى كه در صفحات پيش آورديم اين سؤال پيش مىآيد كه بالاخره اين عبد الله كيست ؟ نسبش به كجا و كدام شخص مىرسد ؟ و داستانش چه بوده است ؟ !
آنچه بعد از تحقيق و بررّسى در پاسخ اين سؤالها مىتوان گفت اين است كه :
وى عبد الله بن وهب بن راسب بن مالك بن ميدعان بن مالك بن نصر الازدبن غوث بن نبت بن مالك بن زيد بن كهلان بن سبأ است . و بنابراين كه نسب وى به راسب و ازد و سبأ مىرسد وى سبائى و ازدى و راسب ناميده مىشود .
و در زبان عرب نسبت دادن به تبار مانند نسبت دادن به پدر شايع است گويند بنى هاشم و بنى اميه فرزندان هاشم و فرزندان اميه كه در اين جا جمع افراد قبيله را به تبارشان نسبت دادهاند گاه نيز فرد نامدارى را به تبارش نسبت دهند مانند اين كه به پيامبر اسلام گويند « اءبن هاشم » به جاى آن كه بگويند ابن عبد الله و حضرتاش را به پدر نسبت دهند .
روى همين قاعده عبد الله بن وهب سبائى را به تبارش نسبت داده و گفتهاند « ابن سبأ » و مقصود علماى نسب شناسى از ابن سبأ نيز همين است در بارهء عبد الله بن وهب آورديم .
حال بررسى كنيم اين عبد الله بن وهب راسبى سبائى كه او را ابن سبأ گفتهاند كه بوده ؟
اين عبد الله سبائى به « ذى الثفنات » يعنى پينه بسته ملقب گرديده است ، زيرا در اثر كثرت سجود در كف دستها و زانوهاى وى پينههاى مانند پينه زانوى شتران به وجود آمده بود .
اين عبد الله سبائى در جنگهاى على بن ابى طالب ( ع ) در ركاب او بود و چون در جنگ صفّين جريان تحكيم پيش آمد و عدّهاى از خوارج در اين مسأله با على بن ابى طالب مخالفت ورزيدند ، و در برابر وى جبهه گرفتند . عبد الله نيز با آنها بود اين مرد بغض و عداوت على ( ع ) را آنچنان در دل گرفت كه آن حضرت را جاحد و منكر خدا مىناميد و افراد ديگر خوارج در منزل او اجتماع نمودند و او در ميان اين عدّه خطبهاى ايراد كرد