3 . داستان نزاع بر سر پيشنمازى در راه و در بصره ، و تعيين كردن عايشه خواهرزادهاش را و محمّد بن طلحه پسر عمويش را براى از بين بردن اختلاف .
سيف اين خبر را نيز با جملهاى كه نقل كرده درست نموده است : عايشه امّ المؤمنين ، عبد الرحمن بن عتاب را براى پيشنمازى تعيين كرد و او هم در بين راه و در بصره تا هنگام مرگ و كشته شدن ، بر مردم نماز مىخواند . تمام از خرابكارىها و جاهطلبىهاى آنها را با اختراع و ساختن يك روايت كوچك ، با جملههاى حساب شده از خاطرهها محو كرده و با روايت ديگرى آنها را تأييد نموده است .
سيف در نقل داستان « يوم النحيب » روز گريه در ذات عرق تنهاست ، و طبرى از او نقل كرده است و ابن كثير در تاريخ خود از تاريخ طبرى گرفته و بدين ترتيب سيف به مراد خود موفّق گشته و به اضطراب و تشويشى كه مىخواسته در تاريخ اسلام به وجود آورد ، دست يافته است .
پايان بحث
در گذشته نيز ديديم كه چگونه سيف روزهايى جعلى درست كرده و ايامى هم همچون روزهاى مشهور بين مسلمين و اعراب در دوران جاهليّت و اسلام ، ساخته و پرداخته است و دريافتيم كه چگونه رويدادهاى راستين را جستجو نموده تا بر عكس آنها بسازد ، و تاريخ جامعهء اسلامى را به تشويش اندازد و عقايد و افكارشان را به خرافات و مسخرگى بكشاند .
روزهاى ساختگى او منحصر به آن چه كه گفتيم نيست ، بلكه به همين اندازه بسنده نموديم تا ردّ پا و آثار اين گونه تحريفات و دست بردنها را در تاريخ اسلام بشناسم و آن گاه به بررّسى نمونههاى ديگرى از اين گونه ساختههاى سيف بپردازيم . « 1 »
هامش
( 1 ) . مانند روز حيتان ( روز ماهىها ) ، سيف گويد : اين روز ، از اين جهت به اين نام مشهور شد كه لشكريان سعد بن ابى وقاص در قادسيه ، سيصد استر و الاغ و گاو ، بار ماهى به غنيمت بردند : طبرى ، ج 1 ، ص 2244 .