( 1 ) او كه همواره ناصح و دلسوز براى تو ( دين تو ) و پيامبرت بود - صلوات اللَّه عليه و آله - تا آن كه او را كه زاهد در دنيا ، بىاعتنا بر آن و راغب در آخرت ، و مجاهد در راهت بود به سويت قبض جان فرمودى ، او - على - را پسنديدى و برگزيدى و به صراط مستقيمش هدايت كردى .
امّا بعد ، اى اهل كوفه ، اى اهل نيرنگ و بيوفايى و تكبّر ، همانا ما اهل بيتى هستيم كه خدا ما را به شما و شما را به ما مبتلا كرده ، و آزمايش ما را نيكو قرار داده ، و علم خود و فهم را نزد ما نهاده است ، پس ما ظرف علم و فهم و حكمت و حجّت او بر اهل زمين در بلاد او بر عباد اوييم ، چنان كه ما را به كرامت خود مكرّم داشته ، و به پيامبرش محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بر بسيارى از بندگانش تفضيلى آشكار داده است .
پس شما در پى تكذيب و تكفير ما بر آمده ، جنگ با ما را حلال دانسته تاراج اموال ما را روا پنداشتيد ، كه گوئيا ما از فرزندان ترك يا كابليم ، همان گونه كه ديروز جدّ ما را كشتيد ، و از شمشيرهاى شما خون جوانان ما اهل البيت مىچكد ، همهء اينها از كينهء پيشين شما باشد ، كه با اين جنايت چشمهايتان روشن و دلهايتان شادمان گرديد ، عجب افترايى است بر خدا و مكرى كه به كار برديد ،
وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
.
مبادا از عملكرد خود در ريختن خونهاى ما و تاراج اموال ما شاد باشيد ، زيرا آنچه از مصائب سخت و رزاياى بزرگ به ما رسيده ، در كتابى است پيش از برخورد ما با آن مصائب و اين براى خدا آسان است ، تا مبادا براى آنچه از دست داديد متأسف ، و بدان چه بدان دست يافتيد شادمان باشيد ، و خدا متكبّر فخر فروش را دوست ندارد .
هلاكت باد شما را ، به انتظار لعنت و عذاب باشيد ، كه بر شما وارد آيد ، و نقمات است كه از آسمان بر شما پياپى ببارد ، و عذاب شما را فرو گرفته ، و بعضى از شما را سختى بعض دگر رسد ، و آنگاه براى ستمهايى كه در حقّ ما روا داشتيد در عذاب دردناك جاودانه قرار گيريد ، آگاه باشيد كه لعنت خدا بر ستمكاران است .
واى بر شما ، آيا مىدانيد چه دستهايى از شما ما را با نيزه خسته ، يا چه جانهايى از شما به جنگ با ما رغبت يافته ، يا با كدام پاى به سوى ما شتافته و خواستار جنگ با ما