تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
شديد ؟ ! ( 1 ) به خدا كه دلهايتان گرفتار قساوت و جگرهاتان زمختى يافته ، و بر دلهايتان و گوشهايتان و چشمهايتان مهر خورده ، و شيطان اين ( جنايتتان ) را برايتان آراسته و بر چشمهايتان پردهء سيه فرو افكنده ، پس هرگز هدايت نخواهيد يافت . هلاك باديد ، اى كوفيان ، كدام ميراث رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله پيش شما بوده يا بر اساس كدام كينه‌جويى كه با برادرش على بن ابى طالب عليه السّلام جدّ من و دو فرزندش ( حسن و حسين ) عترت اخيار پيامبر صلوات اللَّه و سلامه عليهم اين همه عناد ورزيديد ، كه مباهاتگر شما بدان افتخار ورزيده و بگويد :
نحن قتلنا عليّا و بنى علىّ * بسيوف هنديّة و رماح
ما با شمشيرهاى هندى و نيزه‌ها على و فرزندان او را كشتيم
و سبينا نساءهم سبى ترك * و نطحناهم فاىّ نطاح
و زنانشان را چون اسيران ترك اسير كرده ، با آنان جنگ كرديم چه جنگى ! به دهانت اى گوينده شن و سنگ و خاك بادا ، به كشتن گروهى كه خدا آنان را تزكيه فرموده و پليدى را از آنان برده ، چه زيبا پاكشان كرده افتخار مىكنى ، خويشتن بدار و بر سرگين خود چون سگى بنشين آن چنان كه پدرت بود ، همانا براى هر مرد همان چيزى خواهد بود كه به دست آورده و دستهايش از پيش فرستاده است . واى بر شما ! آيا بر آنچه خدا از فضيلت به ما داده حسادت ورزيديد ؟ !
فما ذنبنا ان جاش دهرا بحورنا * و بحرك ساج لا يوارى الدّعامصا
گناه ما چيست اگر درياى ( فضائل ) ما به تلاطم درآمده ، و درياى شما كوچكترين جنبنده ندارد اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد دهد و خدا صاحب فضل عظيم است ، و آن كس كه خدا براى او نورى قرار ندهد مر او را نورى نخواهد بود . گويد : ناله‌ها به گريه بلند شد در حالى كه مىگفتند : اى دختر پاكان بس است ، دلهاى ما را به آتش كشيده ، و گردنهاى ما را داغ ، و درون ما را سوزاندى ، و او خاموش شد .

[ خطبه ام كلثوم سلام الله عليها ]

گويد : امّ كلثوم دخت علىّ در همان روز از وراى پوشش جهاز محمل به سخن
اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — صفحة 173 | السيد ابن طاووس / سيد ابوالحسن مير ابوطالبى