غلّقت الملوك عليها أبوابها و طاف عليها حرّاسها [ حجّابها ] و احتجبوا عمّن يسألهم حاجة أو ينتجع منهم فائدة و أنت إلهي حيّ قيّوم لا تأخذك سنة و لا نوم و لا يشغلك شيء عن شيء أبواب سمائك لمن دعاك مفتّحات و خزائنك غير مغلقات و أبواب رحمتك غير محجوبات و فوائدك لمن سألك غير محظورات بل هي مبذولات أنت إلهي [ إلهي أنت ] الكريم الّذي لا تردّ سائلا من المؤمنين سألك و لا تحتجب عن أحد منهم أرادك لا و عزّتك و جلالك و لا تختزل حوائجهم دونك و لا يقضيها أحد غيرك اللّهمّ و قد تراني و وقوفي و ذلّ مقامي بين يديك و تعلم سريرتي و تطّلع على ما في قلبي و ما يصلح به أمر آخرتي و دنياي اللّهمّ إنّ ذكر الموت و أهوال المطّلع و الوقوف بين يديك نغّصني مطعمي و مشربي و أغصّني بريقي أقلقني عن وسادي و منعني رقادي كيف ينام من يخاف ملك الموت في طوارق اللّيل و طوارق النّهار بل كيف ينام العاقل و ملك الموت لا ينام لا باللّيل و لا بالنّهار و يطلب روحه [ قبض روحه ] بالبيات و في آناء السّاعات .
* * * خداى من ستارگان آسمانت فرو رفته ، و ديدههاى خلقت فرو خفته ، و صداهاى بندگان و چهارپايانت خاموش شده ، و پادشاهان درها را به روى خود بسته ، و نگهبانان در گرد آن درها به حفاظت مشغول ، و خود را از كسىكه حاجتى از آنان خواهد يا احسانى طلبد محجوب داشتهاند ، و تنها تو - الها - زنده و پايندهاى كه چرت و خواب فرايت نگيرد ، و هيچ چيز تو را از چيز ديگر سرگرم نسازد ، درهاى آسمانت براى دعاكنندگان باز است ، و خزائنت نبسته ، و درهاى رحمتت نپوشيده ، و احسانهاى تو براى آنكس كه از تو درخواست كند ممنوع نيست بلكه همه مبذول و در دسترس است .
خداى من تو همان كريمى هستى كه هيچ درخواستكنندهاى از مؤمنان را كه به تو رو انداخته از بارگاهت دور نسازى ، و از هيچكدام آنها كه قصد تو كرده خود را پوشيده ندارى ، نه به عزت و جلالت سوگند كه حوائج آنان در پيشگاه تو به تعويق نيفتد ، و كسى جز تو به برآوردنش دست نيازد . خداوندا تو من و ايستادن و خواريم را در پيشگاه خودت مىبينى ، و راز درونيم را مىدانى ، و از آنچه در دل دارم و از آنچه كه صلاح كار دنيا و آخرتم بدان بسته است آگاهى .
خداوندا ياد مرگ و ترس از حوادث پس از آن و ايستادن در پيشگاهت طعام و شراب را ناگوارم ساخته ، و آب دهانم را گلوگيرم نموده ، و از بسترم بركنده ، و از خوابم بازداشته . چگونه بخوابد آنكس كه از ورود فرشته مرگ در پيشامدهاى شبانهروز مىهراسد ، بلكه چگونه عاقل به خواب رود با آنكه فرشته مرگ در شب و روز خواب ندارد و روح او را در شبانگاه و در همهء لحظات
كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — صفحة 1214
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٢١٤