2668 - آزاده و دنيا
و اللّه لو كانت الدنيا بأجمعها * تبقى علينا و يبقى رزقها رغدا
ما كان من حق حر ان يذل لها * فكيف و هي متاع تضمحل غدا
( ابن منجم )
* * * و اللّه كه اگر دنيا به تمامى باقى بماند و روزى خويش را پيوسته فرود آورد ، بر آزاده روا نيست كه براى آن خود را ذليل كند ، و حال آنكه دنيا متاعى است كه به فرداروز نخواهد رسيد .
2669 - بزرگى
شد بر او تنگ اين جهان سترگ * كه جهان خرد بود و مرد بزرگ
( سنايى )
2670 - تحصيل كمال
يكى از حكما به اصحاب خود گفت : در تحصيل كمال جد و جهد كنيد كه اگر زمانه بر مراد شما نگذرد زمانه را مذموم دارند نه كه از جهل تو بر زمانه افسوس خورند كه چون تو جاهلى در آن است .
2671 - مؤنث « ذو »
فاضل متكلّم « عبد الواحد ابو القاسم بن على » گفته : ذات مؤنث « ذو » و اطلاق از الحاق تاى تأنيث بر حق سبحانه تعالى جايز نيست ؛ علامه نيز هم از اين قبيل است بدينجهت بر وى اطلاق نمىشود .
2672 - غفلت و نوميدى
غافل مشو كه مركب مردان مرد را * در سنگلاخ باديه پيها بريدهاند
نوميد هم مباش كه رندان جرعهنوش * ناگه به يك خروش به منزل رسيدهاند