هذا و حق الإله أحسبه * أول خيط سدى من الكفن
( يمين الدوله )
* * * چون سپيدى موى بر من ظاهر گشت ، صداى رحيل را شنيدم و ناليدم كه اين گويا اوّلين پود كفن من است .
501 - مرگ ، دوست خبيث !
صديق لي سأذكره بخير * و إن حققت باطنه الخبيثا
و حاشا السامعين يقال عنه * و باللّه اكتموا ذاك الحديثا
( بهاء زهير )
* * * دوستى دارم كه از او به نيكى ياد مىكنم و اگر از حقيقت حال او جستجو كنم ، خبيثى بيش نخواهد بود اگر نزد شنوندگان ، نام او را بياورم ، او را از من دور باد مىگويند و شما را به خدا اين گفتار را درز بگيريد ( نشنيده بگيريد ) .
502 - در وصف بهار « 1 »
بده ساقيا بادهء ارغوانى * فقد هد عطفى غناي الغواني
جهان شد نو آئين ، شراب كهن ده * كزو پير يابد نواى جوانى
« خذا الكأس و الصفح عن الدار صفحا * فقد صافح الورد للارجوان »
« دع الروح تأخذ من الراح حظا * إذا الريح جائت بروح الجنان »
فرو ريخت ابر از هوا در بحارى * برانگيخت باد از زمين درّ كانى
قيامت مگر شد كه كرد آشكارا * زمين گنجهايى كه بودش نهانى
برافروخت چون رايت فتح خسرو * سحاب از هوا حالههاى دخانى
به آراء مسعود شاه استهلت * « سعود بها اشرق المشرقان »
« و شيد له بالمعالي قصور * بها الفرقدان ، من الفرق دان »
جهان شهريارا ! جهان مىبنازد * به تو تا تو دارى ملك جهانى
به رتبت ، سليمان آصف صفاتى * به شوكت ، فريدون رستم نشانى
هامش
( 1 ) . ملمّع .