بحث نهم از مسألهء دهم در نجاسات است
اختلاف كردهاند مسلمانان در نجس بودن منىّ :
[ الف . ] به مذهب طايفهاى - كه معتزلهاند - نجس است و « 1 » جايز نيست نماز اگر « 2 » در جامه و بدن « 3 » آن باشد .
[ ب . ] و طايفهء ديگر - كه اشاعرهاند - گفتهاند كه منىّ پاك است .
و احتياط بازگشت به مذهب اوّل است ؛ به واسطهء آنكه هرگاه كه غسل كنند و ازالهء آن از جامه و بدن نمايند ، نماز ايشان صحيح است اجماعا و برىء الذمّه از عهدهء تكليف مىشوند بىخلاف ؛ و اگر نماز گذارند در جامه و بدنى كه منىّ در آن باشد ، آن نماز صحيح نيست پيش بيشتر مسلمانان . پس واجب است عمل به مذهب اوّل كه مجمع عليه است تا حاصل شود برائت ذمّه با او به خلاف دوّم كه مختلف فيه است :
و اختلف المسلمون أيضا فى جلد الميتة إذا دبغ :
فقالت طائفة : إنّه لا يطهر ، بل هو باق على نجاسته الأصيلة ، لقوله تعالى :
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ
/ 66 A /
و بالدّباغ لا يخرج عن هذه الحقيقة ؛ فلا يخرج عن حكم التحريم .
هامش
( 1 ) . س : - است و .
( 2 ) . س : - اگر .
( 3 ) . س : + كه .