تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
و ذهبت طائفة اخرى إلى أنّه يطهر بالدّباغ . و الاحتياط يقتضى الأوّل ؛ لأنّه إذا تنزّه من الصلاة فيه و عليه صحّت صلاته بلا خلاف ؛ و إذا صلّى فيه أو عليه حصل الخلاف ؛ و يقين برائة الذّمّة إنّما يحصل على التقدير الأوّل ، فيكون واجبا بلاخلاف . و همچنين اختلاف كرده‌اند مسلمانان در پوست گاو و گوسفند مرده چون دبّاغى كرده باشند : [ الف . ] طايفه‌اى برآن‌اند كه پاك نيست ، بلكه باقى است بر همان نجاست اصليّه ، به دليل « 1 » قول بارى ربّ العزّة كه چنين فرموده كه : « حرام شده بر شما مرده و خون » و ديگر اشيا كه مذكور است در آيه و به سبب دباغت بيرون نمىرود از اين حقيقت . پس بيرون نخواهد شد از حكم تحريم . [ ب . ] و طايفهء ديگر برآن‌اند كه پاك است به سبب دباغت . و احتياط مقتضى اوّل است كه پاك نبوده باشد . به واسطهء آنكه هرگاه كه آن را در نماز نپوشد و بر بالاى آن نماز نگذارد ، آن نماز صحيح است بىخلاف ؛ و اگر نماز با آن و يا « 2 » بر بالاى آن گذارد ، عمل به خلاف نموده ؛ و يقين برائت ذمّه در مجمع عليه است . پس واجب است عمل به
هامش
( 1 ) . س : - دليل . ( 2 ) . س : - يا .