شرح
1 - پرندهاى بر روى درخت بان :
روح پيامبر در بدن وى .
داستان واقعى : حديثى است دربارهء فرود آمدن خداوند در بهشت زمينى « ان اللّه ينزل الى سماء الدين كما انزل » ابن تيميّه كتاب مجمع الفتاوى ص 47 .
2 - چگونه معشوقهها :
چگونه خداوند در شب صور مادى ، فرود آمد و در بامداد ، خود را دور ساخت ، يعنى خود را در عالم برزخ متجلّى ساخت ، چه طلوع فجر نورى است كه با تاريكى درآميخته است ، و اين تجلى در سنجش با پاكى و قداست الوهيت ، سازگار نيست .
4 - نشانشان را پى گرفتم :
اشاره به تخلق به اخلاق الهى است .
5 - نفس معطر و خوشبو :
به راهنمايانى اشاره مىكند كه راهشان را در بيابانها گم كردهاند و با بوى كردن زمين مىخواهند آن را بيابند .
[ 6 - اين شعر اشاره به سوره 34 آيه 22 است . . . ]
6 - اين شعر اشاره به سوره 34 آيه 22 است كه گويد : آنگاه كه هنگام مرگ ، بيم از دلهاى آنان براى اتمام حجت بردارند ، و گويند خداوند در دنيا به شما چه گفت ؟
گويند : سخن حق گفت و او است برتر و بزرگوار .
7 - ساربانان :
فرشتگانى هستند كه در سوره 2 آيه 206 به آن اشاره مىشود « 1 » :
5 - و نتوانستند از آن عبور كنند :
زيرا اين اشكها در راه اندوه و فراق و جدايى ريخته مىشوند و ملأ اعلى « ملكوتيان » فاقد اين احساسند زيرا آنان از خدا محجوب نمىباشند ازينرو به آنان
هامش
( 1 ) - آيا انتظار مىبرند مگر آنكه آيد ايشان را عذاب خدا در سايبانهايى از ابر و فرشتگان و گزارده شود كار و به خدا برگردانيده شود كارها .