منظوم داده شده يعنى ذاتا مطلق و از جهت ملك محدود است .
منبر ، سكوى وعظ : منبر زيباترين اسامى است كه وى بر روى آن مىنشيند و به كيفيّات و حالات اسماء حق آراسته شده است .
سخنور ، زبانآور : اشاره به مقام پيامبرى است .
نويسنده مىافزايد من به صورت رمزى و عاريتى به انواع مختلف شناخت عرفانى اشاره مىكنم كه در زير نقاب دختر نابسوده و باكره شيخ قرار دارند .
17 - يكى از شاهزادگان :
براى زهد و پارسايى ، آنان پادشاهان روى زمينند .
عراق : يعنى : اساس و پايه اينگونه معرفت از نژاد نجيب و اصيل نشأت مىگيرد .
كودكى از يمن : از جهت ايمان و حكمت و نفس رحمان و رقّت قلب اينگونه صفات با صفاتى كه به عراق نسبت داده شده مغايرت دارند چه وى جسور ، سخت ، و بىايمان و پيمانشكن است در صورتى كه ضدّ عراق خود ، يمن نيست بلكه مغرب است و عراق ضد يمن نمىباشد بلكه سوريه است و ميان عاشق و معشوق تضاد وجود دارد .
19 - دو ضد :
اشاره به داستان جنيد است هنگامى كه مردى در حضور او عطسه زد و گفت :
ستايش مر خداى را است . قرآن سوره 1 آيه 1 - جنيد گفت : آيه را با عبارت « پروردگار جهانيان » كامل گردان ، مرد پاسخ داد : جهانيان و موجودات كيانند كه در همان دم بايد با نام خدا ذكر شوند ؟ جنيد گفت : آه اى برادرم هنگامى كه پديده و ماده به ابديّت پيوست نابود مىشود و نشانى از آن باقى نمىماند . هنگامى كه او در آنجا است تو نيستى و اگر تو باشى او نيست .
22 - يمن و عراق :
يعنى اتحاد دو صفت خشم و رأفت ، وى به گفتار ابو سعيد خراز كه از او سؤال شد