6 - جمع :
اتحاد با معشوقهها در مقام تقرب به حق كه اين حالت در مزدلفه صورت مىگيرد « بين منى و مشعر الحرام مكانى ميان محسر و مأزمان كه چون حاجيان از عرفات بازگردند شب را در آنجا بمانند و نماز مغرب و عشاء و حج را آنجا خوانند » .
محصب : مكانى است كه در آنجا افكارى كه عاشقان را از رسيدن به خواستههايشان باز مىدارد از اذهانشان خارج مىشوند .
ذات الاثل : اشاره به اصل و قانون است ، قانون عشق گويد كه : تو بايد همان ذات معشوق باشى و در وجود خود ، از او نابود گردى .
نعمان : جاى نعمت و بركت الهى .
7 - براى عشق و دلدادگى آن :
يعنى : مرا با عشق رهبرى كن و راه ده .
اندامهاى اصلى مرا ببوس : درست بر روى نقابى كه دهانم را پوشاند ، بوسه ده يعنى وى نقاب زده و بجز از راه واسطه نمىتواند آنان را ببيند .
10 - كسى كه حنا زده :
اشاره به واردات نفسانى است بدانگونه كه بر نفس وارد مىشود هنگامى كه خدا او را خطاب مىكند و مىگويد : آيا من پروردگار تو نيستم ؟
( سورهء 7 آيه 171 ) و از او عهد و پيمان مىگيرد ولى نفس مقام توحيد را با وفادارى پاس نمىدارد و از خدايان ديگرى پيروى مىكند . البته هيچگاه كسى از اين شرك بخشوده نيست چه همه در ازل گفتند : بلى و من در هنگامى يادآور شدم كه وى فراموش كرد كه دربارهء خليفه خداوند و سروش غيبى كه در نهادش مىباشد ، بينديشد .
11 - ماه نقابدار :
لطيفه الهى كه بوسيلهء حالت نفسانى در ارتباط با احوال عرفا محجوب مانده كه