تنبيه " لطيف "
مخفى نماناد كه اطلاق اسم به آن معنى كه مذكور شد يعنى معانى و مفاهيم عالم و قادر و حىّ و امثال آنها ، منحصر بر واجب الوجود بالذات نيست ، بلكه معانى مذكوره نسبت بهمهء حقايق وجوديّه اسماءاند . مثلا معنى عالم نسبت بذوات مجرده و معنى حىّ نسبت بحقايق حيّه ، اسمند و زايدند بر آن حقايق بحسب معنى و مفهوم ، و عين آن حقايقند بحسب انّيّت و وجود ، چنان كه معانى علم و قدرت و حيات نسبت به آن حقايق صفتند زايدند باعتبارى و عين باعتبارى ديگر ، و اين مطلب شريف در لمعات اثبات عينيّت صفات ببسط تمام محقق گرديد اخذ كن آنچه را كه در اين مقام برشتهء تقرير كشيدم و بسلك تحرير آوردم و ترك كن آنچه را كه مولانا محقق لاهيجى در كتاب گوهر مراد در اين مقام ذكر فرمودهاند سخنان عجيبه و كلمات غريبه دارند ، همه آن سخنان دم از غفلت از لسان برهان و عرفان ميزنند و دلالت بر ذهول از زبان نبوت و ولايت ميكنند ، ذكر آن سخنان و جرح و تعديل آنها موجب اطناب و منافى اختصار است اگرچه در همهء اين مقامات از وضع اين رسالهء وجيزه بيرون رفتم ولى چارهئى جز اين ندانستم زيرا كه در هريك از اين مقامات بسى اقدام افكار لغزش يافته و افكار اذهان عكس نتيجه بخشيده است لهذا جمعى بتعطيل و جمعى بتشبيه افتادند . « عصمنا اللّه و اخواننا المؤمنين عن العقائد الباطلة و الآراء الفاسدة ، و الاوهام المضلّة و نوّر قلوبنا بانوار العلوم الحقة و لمعات المعارف اليقينيّة و اشراقات الحكم الربانيّة به حق محمد و آله وسايط الجود و الرحمة و معادن العلم و المعرفة عليه و عليهم آلاف الثناء و التحية » .
فصل دوازدهم در اثبات علم واجب الوجود بالذات است بذات خود و بساير اشياء
و در آن ، سه مقصد است
مقصد اول : در اثبات علم واجب الوجود بالذات است بذات خود
و تحقيق آن موقوف است