بدگويى عبد الملك و در سوك مصعب بن زبير اشعارى سرود .
28 - منظور بن سحيم فقعسى شاعرى اسلامى بود . او در شعرى حماسى چنين مىسرايد :
به سبب اين پذيرايى اهل منزل را سرزنش نمىكنم به خوراك آنها مىگريم و ديگران را به گريه وا مىدارم « 1 » .
29 - مسعود بن علية شاعرى اسلامى بود ، دعبل دربارهء او گفت : وى شاعر نيكوكارى بود .
30 - معاذ بن مسلم هراء نحوى ، بنيانگذار علم صرف ، از ياران امام صادق ( ع ) و دوست كميت بن زيد اسدى بود كه در مبحث نحويان نامش ذكر شد .
31 - مفضل بن قدامه ، بنا به نقل دعبل او هنگام بيعت با زبير اين شعر را سرود :
ابن مطيع مرا به بيعت با زبير فرا خواند من براى بيعتى نزد او رفتم كه قلبم بدان آگاهى نداشت « 2 » .
32 - مؤمل بن اميل محاربى ، يكى از فرزندان جسر بن محارب بود ، به او بارد نيز مىگفتند ، مؤمل اشعارى در مدح مهدى عباسى در زمان حكومت پدرش سرود و او با منصور داستان معروفى دارد و در حدود 190 ( ه . ق ) از دنيا رفت .
33 - معذل بن غيلان بن حكم بن اعين عبدى از خاندان عبد القيس و كنيهاش ابو احمد فقيه بود . عبد الصمد شاعر فرزند معذل و كنيه او ابا عمر بود . معذل داراى يازده پسر بود كه همه آنها اديب و شاعر بودند ، معذل اهل كوفه بود و به همراه عيسى بن جعفر بن منصور به بصره رفت و با فرزندانش در آنجا اقامت گزيد .
34 - معن بن زائدة بن عبد اللّه شيبانى ، كنيهاش ابو وليد بود و از مشهورترين سخاوتمندان و دلاوران عرب به شمار مىرود . وى دوران امويان و عباسيان را درك كرد ، منصور او را به زمامدارى سجستان منصوب كرد . او مدتى در آن ديار اقامت كرد تا اين كه در سال 151 ( ه . ق ) به نيرنگ كشته شد .
هامش
( 1 ) -ولست بهاج فى القرى اهل منزل * على زادهم ابكى و ابكى البواكيا( 2 ) -دما ابن مطيع للبياع فجئته * الى بيعة قلبى لها غير عارف