زياد بن حنظله در خدمت امام على ( ع )
طبرى ضمن حوادث سال سى و شش هجرى از سيف بن عمر روايت مىكند :
مردم مدينه خواستند بدانند على دربارهء معاويه و جنگ با او و پيرامون قبلهء مسلمين چگونه فكر مىكند ، آيا به چنين نبردى اقدام مىكند ، يا جرأت دست زدن به چنين كارى را ندارد پس به همين منظور ، زياد بن حنظله را كه از خواص على بود بر انگيختند تا با امام تماس گرفته نظر او را جويا شود و برايشان خبر آورد .
زياد به خدمت امام رسيد و ساعتى چند در محضر او بنشست تا آن كه امام چنين آغاز سخن كرد :
- زياد ! آماده شو . زياد پرسيد :
- براى چه كارى ؟ امام فرمود :
- براى جنگ شام ! و زياد در پاسخ امر امام گفت :
- مدارا و سازش از جنگ بهتر است ! و اين شعر را خواند :
هر كس كه در كارهاى بسيار ، سخت سازش نكند ، با دندان گاز گرفته ، و با پا ، پايمال مىشود ! !
امام در حالى كه چنين مىنمود كه مقصودش خطاب به زياد نيست ، چنين خواند :
اگر تو را دلى زيرك ، و شمشيرى بران ، و دماغى بالا باشد ، ستمها از تو دورى خواهند كرد .
زياد از خدمت امام بيرون آمد ، و مردمى كه چشم به راه او داشتند گردش را گرفته پرسيدند :
- خوب چه خبر ؟ زياد جواب داد :
- مردم ! شمشير !
و اهل مدينه با شنيدن پاسخ زياد در يافتند كه منظور امام چيست ، و چه پيش خواهد آمد .
طبرى در دنبالهء اين افسانه از قول سيف مىنويسد : كه مردم از همراهى امامشان ، على بن ابيطالب در جنگ با شاميان كوتاهى كرده روى مساعدت نشان نمىدادند ، چون زياد بن حنظله چنين ديد به خدمت امام رفته گفت :
اگر كسى تو را همراهى نمىكند و به ياريت نمىشتابد ، ما كه هستيم ! ما سبك به ياريت برميخيزيم ، و با دشمنانت مىجنگيم .
طبرى اين مطالب را از سيف مىگيرد ، و ابن اثير نيز از طبرى نقل مىكند !
ابن عبد البر ، نويسندهء كتاب استيعاب ، و ديگر نويسندگان پيرو او به همين روايت سيف اعتماد كرده « زياد بن حنظله » را از جملهء خواص امام على معرفى نمودهاند .