رود خانه به اسبش اطلال بانگ زد كه : اطلال بپر ، اطلال خود را جمع كرد و پريد . خداوند مشركين را در آن روز شكست داد . مىگويند عرض رود خانهء قادسيه در آن روز چهل ذراع بود ، و مشركين با ديدن پريدن اسب بكير از آن پهنا شگفت زده گفته اند كه اين امر آسمانى است !
و نيز ابن الاعرابى در كتاب خود ( انساب الخيل ) و غندجانى در كتاب خود ( اسماء الخيل العرب ) و بلقينى در كتاب ( امرالخيل ) همگى به اين داستان اشاره كرده اند .
همچنين در فرهنگ واژه ها به اين موضوع اشاره رفته است . كما اين كه دربارهء واژه طلل ، در كتاب لسان العرب ابن منظور چنين آمده است :
مردم مىگويند كه اطلال در آن هنگام كه ايرانان در نبرد قادسيه روى به هزيمت نهادند سخن گفته است . و داستان از اين قرار است . كه مسلمانان فراريان را تعقيب مىكنند تا به رودخانه اى كه پل آن را پارسيان برداشته بودند مىرسند . سوار به اسبش نهيب مىزند كه : اطلال بپر ! اسب در پاسخ سوار مىگويد : به سورهء بقره كه پريدم !
فيروز آبادى در قاموس مىنويسد : مىگويند اطلال در نبرد قادسيه و در كنار رودخانه با سوارش سخن گفته است . وقتى كه سوار به او بانگ مىزند كه : اطلال بپر ! اطلال در پاسخ مىگويد : به حق سورهء بقره كه پريدم .
زبيدى نيز در تاج العروس خود همين مطالب را آورده است .
اين ها مطالبى بود كه سيف در مورد روزهاى سه گانه نبرد قادسيه آورده است . اما در مورد ليلة الهرير ، در كتاب فتوح البلدان بلاذرى به اين نام اشاره شده است ، ولى از آن چه سيف به تفصيل در اين باره گفته است خبرى ديده نمىشود .
بكير و اسبش به نام اطلال حقيقت دارند ، و نام بكير در فتح موقان آمده است ، اما در مورد سخن گفتن و سوگند اطلال به سورهء بقره چيزى است كه فقط سيف آن را مىگويد نه كس ديگر . ( 5 )
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 190
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٩٠