دارد ، دروغ مىگويد . » از ابو هريره روايت شده كه گفت : پيامبر ( ص ) به على ، حسن ، حسين ، و فاطمه نگريست و فرمود : « من دشمن دشمن شما و دوست دوستدار شما هستم » . وى از ابن عباس روايت كرده كه گفت : پيامبر ( ص ) به على فرمود :
تو در دنيا و آخرت سرورى . هر كه تو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته و هر كه مرا دوست بدارد ، خداوند عز و جل را دوست داشته است . ( 1 ) و دشمن تو ، دشمن من است و دشمن من ، دشمن خداوند . واى بر كسى كه با تو دشمنى ورزد .
فضل مىگويد :
آنچه كه در وجوب محبّت اهل بيت پيامبر ( ص ) ، خصوصا على بن ابى طالب بيان كرده ، مطلبى است كه احدى را در آن نزاع نباشد . اخبار و آثار و دلايل اين مسئله نزد اهل سنّت و جماعت فراوان است . امّا در اين بخش ، اخبار ساختگى و منكرى آورده كه نشانههاى ساختگى بودن و مجهوليت در آن آشكار است ، ليكن در آنچه كه مربوط است به بيان فضايل ، گفته نمىشود كه ساختگى يا مجهول است . زيرا مقصود ، بيان فضايل است و ربطى به مذهب ندارد و قابل رد نمىباشد . امّا آنچه كه وى از مناقب خوارزمى به نقل از ابوذر آورده كه او گفته است : كسى كه با على ، در خلافت پس از من دشمنى ورزد كافر است ، قطعا حديثى است ساختگى و مجهول كه دانشمندان آن را نمىپسندند . بيشتر رواياتى كه از مناقب خوارزمى بيان كرده ، چنين است . اين خوارزمى ، گويا مردى است شيعه مذهب و ناشناخته كه هيچ گونه شناختى از او نداريم . دانشمندان نيز او را اهل علم نمىدانند بلكه احدى از آنان ، وى را نمىشناسند و به روايات و اخبار وى اعتنا نمىشود .
من مىگويم :
بسيارى از آنچه كه مصنّف ( ره ) در اينجا بيان كرده ، پيش از اين آمد و در آنجا ثبوت آن را تبيين كرديم و اگر به اثبات بقيهء مطالب نيازى باشد ، آن را نيز بيان خواهيم كرد . بايد گفت كه بيشتر آنها در كتاب مستدرك و كنز العمال آمده است ، امّا پس از فرمودهء خداوند متعال : * ( « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ) * و ديگر آيات قرآنى و نيز روايات مستفيضى كه گوياى وجوب محبّت آنان و فضيلت آن و اينكه محبّت آنان نشانهء ايمان و
هامش
( 1 ) . در يك نسخه آمده : « دوست من ، دوست خداوند عز و جل است . »