است ، تا استفاضه يا تواتر اين حديث نزد آنان معلوم گردد : بخارى در باب « مناقب فاطمه » و اواخر باب « علامات النّبوه » اندكى پيش از ابواب « فضائل اصحاب النبى ( ص ) » ؛ مسلم در باب « فضائل فاطمه » با دو طريق از عايشه و فاطمه ؛ حاكم در مستدرك با دو طريق از حذيفه ( 1 ) و با يك طريق از ابو سعيد ( 2 ) و با يك طريق از عايشه ( 3 ) ؛ ترمذى در باب مناقب حسنين ، با يك طريق از حذيفه و در باب « فضل ازواج النبى ( ص ) » با يك طريق از ام سلمه ؛ ابن عبدالبر در الاستعياب با چند طريق از عايشه و ابو سعيد و عمران بن حصين و انس و ابو هريره ؛ احمد در مسند خود از ابو سعيد ( 4 ) و حذيفه ( 5 ) و عايشه از فاطمه ( ع ) ؛ نسائى در خصائص با چند طريق از عايشه ، ام سلمه ، ابو سعيد و ابو هريره ؛ متقى هندى در كنز العمال در فضائل فاطمه ( 6 ) از ابن جرير از حذيفه ( 7 ) و از بزار از على ( ع ) و ابن ابى شيبه از حذيفه و نيز از بيهقى و ابن ماجه و عقيلى از فاطمه ( 8 ) و ابن عساكر و ابن حبان در صحيح خود از حذيفه و ابن ابى شيبه از عبدالرحمن بن ابى ليلى و ابو يعلى و طبرانى از ابو سعيد و ابن النجار و طبرانى از ابو هريره . در بيشتر اين روايات آمده : « حسن و حسين سرور جوانان اهل بهشتند . »
حاكم در مستدرك ( 9 ) از ابن عباس روايت كرده : « برترين زنان اهل بهشت خديجه و فاطمه و مريم و آسيهاند . »
مانند آن در مسند احمد ( 10 ) نيز از ابن عباس آمده است . در حديث ديگرى ، حاكم از عايشه روايت كرده : « سرور زنان اهل بهشت ، مريم ، فاطمه ، خديجه و آسيه هستند . »
حديث اوّل ( 11 ) را به سند ديگرى از ابن عباس آورده است . اين حديث را از انس نيز از دو طريق به اين عبارت روايت كرده : « تو را از زنان جهان همين چهار تن كافى است :
مريم ، خديجه ، فاطمه و آسيه . » ( 12 )
مانند اين روايت را در صحيح ترمذى در فضايل خديجه و در مسند احمد ( 13 ) از انس نقل كرده است . در الاستيعاب در شرح حال خديجه ، حديث فضيلت اين چهار تن را با چهار
هامش
( 1 ) . ج 3 ، ص 151 .
( 2 ) . ج 3 ، ص 154 .
( 3 ) . ج 3 ، ص 156 .
( 4 ) ج 3 ، ص 64 .
( 5 ) . ج 5 ، ص 391 .
( 6 ) . ج 7 ، ص 102 .
( 7 ) . ج 7 ، ص 111 .
( 8 ) . ج 6 ، ص 218 .
( 9 ) . ج 2 ، ص 185 .
( 10 ) . ج 1 ، ص 293 .
( 11 ) . ج 3 ، ص 160 .
( 12 ) . ج 3 ، ص 157 .
( 13 ) . ج 3 ، ص 135 .