در جاى ديگر ( 1 ) نيز آن را تا اينجا نقل كرده كه : او را در جاى خود مىنشانيد . اين روايت را نيز به شرط شيخين صحيح خوانده است . ذهبى هم به صحت آن اقرار كرده امّا نه به شرط شيخين . ترمذى مانند روايت اوّل را در فضيلت فاطمه ، روايت كرده و آن را حسن خوانده است . پس گفته : مانند آن را در الاستيعاب نيز روايت كرده است . ملاحظه مىكنيد كه چگونه بر مقام شامخ و فضيلت عالى آن حضرت ( س ) دلالت دارد . زيرا در شأن پدر نيست كه براى دخترش به پا خيزد و جايش را به او بدهد . خصوصا پدرى كه سرور رسولان و بهترين اوّلين و آخرين مردمان است . شايد پيامبر ( ص ) با اين عمل خود مىخواست به امتش بفهماند كه بايستى بعد از او فاطمه را گرامى بدارند و احترامش را رعايت نمايد . چه آن حضرت مىدانست ، كه اينان در حق فاطمه ( س ) كوتاهى و ميراثش را غصب و به خانه اش يورش خواهند برد ، همانگونه كه چنين نيز شد و آن بانوى گرامى ، در حالى كه از آنان خشمگين بود ، از دنيا رفت . از موارد ديگرى كه برگراميداشت زهرا توسط رسول خدا ( ص ) دلالت آشكار دارد ، اين است كه هرگاه پيامبر از سفر باز مىگشت ، ابتدا به مسجد مىرفت . دو ركعت نماز مىخواند . سپس به سراغ فاطمه مىرفت . اين را حاكم در مستدرك ( 2 ) از ابو ثعلبه روايت كرده است . باز از ابن عمر روايت كرده : هرگاه پيامبر ( ص ) به سفر مىرفت ، آخرين فردى كه با او وداع مىگفت ، فاطمه بود و هرگاه از سفر باز مىگشت ، اوّلين كسى كه به سراغش مىرفت ، فاطمه ( س ) بود . ( 3 )
مصنّف - طاب ثراه - مىگويد :
دو نوادهء پيامبر ( ص ) ، حسن و حسين ، پس از او ، شريفترين مردمان بودند . اخطب خوارزم به اسناد خود از ابن مسعود ، روايت كرده كه گفت : « رسول خدا ( ص ) فرمود : حسن و حسين سرور جوانان اهل بهشتند . »
براء گفته است : « رسول خدا ( ص ) را ديدم كه حسن را بر دوش خود دارد و مىگويد :
خداوندا ! من اين را دوست مىدارم . پس تو هم او را دست بدار . »
ابو هريره گفت : « پيامبر ( ص ) را ديدم كه آب دهان حسن و حسين را مىمكد چنان كه مردم خرما را مىمكند . » از اسامة بن زيد روايت شده كه گفت : « گفتم : اى رسول خدا ! اين كيست كه با لباس خود او را پوشانده اى ؟ ناگاه ديدم كه حسن و حسين بر زانوان پيامبرند .
هامش
( 1 ) . ج 3 ، ص 154 .
( 2 ) . ج 3 ، ص 155 .
( 3 ) . ج 3 ، ص 156 .