فرمود : « جنگ با تو ، جنگ با من است » ، شوريد و آشكارا دشمنى خود را با آن حضرت ( ع ) اعلام كرد و حال اينكه پيامبر فرموده بود : « هر كس با تو دشمنى كند ، با من دشمنى ورزيده و كسى كه با من دشمنى ورزد ، با خدا دشمن است . » و كسى كه همواره بغض على را در دل داشت ، در حالى كه رسول خدا ( ص ) بغض على را نشانهء نفاق دانسته و درباره اش فرموده بود : « هر كه با تو كينه داشته باشد با من كينه دارد و هر كه با من كينه داشته باشد ، با خدا كينه دارد . » چگونه مىتواند برترين زنان باشد و حال اينكه خداوند سبحان در قرآن مجيد برايش چنين مثال آورده است : * ( « ضَرَبَ الله مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ الله شَيْئاً وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ » ) * ( 1 ) حال كه حديث سرورى فاطمه ( س ) كه جامع تمامى اصناف فضيلت است ، ثابت گشت ، ديگر نيازى به حديثى كه مصنّف ( ره ) دربارهء زفاف فاطمه ( س ) ، بيان داشت ، نداريم . چه اين يكى از مواردى است كه سرورى و شرافت حضرت ، آن را اقتضا مىكند ، خصوصا پس از آنكه خداوند متعال در آسمان او را به همسرى على ، سرور اوليا درآورد .
با اين حال ، به طور تصادفى اين روايت را در ميزان الاعتدال در شرح حال توبة بن عبد اللَّه ديدم و ملاحظه كردم كه از روى عداوت و كينه توزى گفته : اين حديث دروغ است . در اينجا روايتى را مىآوريم كه از آن مهمتر و حتى از حديث سرورى زهرا نيز مهمتر است .
اين روايت را حاكم ( 2 ) آورده و آن را به شرط شيخين صحيح خوانده است . روايت چنين است : عايشه گفت :
هيچ كس را نديدم كه در گفتار و سخن از فاطمه به رسول خدا ( ص ) شبيه تر باشد ، هرگاه فاطمه بر پيامبر ( ص ) وارد مىشد ، حضرت به پا مىخاست و او را مىبوسيد و خوش آمد مىگفت و دستش را مىگرفت و در جاى خود مىنشانيد .
او نيز چنان بود كه هر گاه پيامبر ( ص ) بر او وارد مىشد ، به پا مىخاست و به استقبال او مىرفت و دستش را مىبوسيد .
هامش
( 1 ) . تحريم / 10 .
( 2 ) . ج 3 ، ص 160 .