خوانده است ، ابن عمر مىگويد :
در زمان پيامبر ( ص ) مىگفتيم : رسول خدا ( ص ) بهترين مردم است ، سپس ابو بكر و آن گاه عمر . امّا پسر ابو طالب سه خصلت دارد كه اگر يكى از آن سه را مىداشتم ، برايم از شتران سرخ موى بهتر بود : پيامبر خدا ( ص ) ، دخترش را به همسرى او درآورد و او برايش فرزند به دنيا آورد ، تمامى درها را كه به مسجد باز مىشد ، بست مگر در خانهء على و روز خيبر ، پرچم سپاه اسلام را به او سپرد و او خيبر را فتح كرد . ( 1 )
اين روايت تصريح دارد كه استثنا كردن در خانهء على ( ع ) يكى از سه ويژگى اوست ، خصوصا پس از ذكر ابو بكر كه برگزيدهء آنان بود . پيش از ابن عمر ، پدرش نيز يكى از اين خصلتها را آرزو كرده بود . حاكم در مستدرك ( 2 ) اين روايت را آورد . و آن را صحيح خوانده است ، ابن حجرهم در الصواعق المحرقه ( 3 ) آن را از ابو يعلى از ابو هريره از عمر ، و در كنز العمال ( 4 ) آن را از ابن ابى شبيه از ابن عمر از پدرش ، و در جايى ديگر از ابن ابى شبيه از على از عمر ، نقل كرده است . ( 5 )
در اين روايت ، بنا به نقل اخير ، آمده : « سكونت وى در مسجد با رسول خدا ( ص ) ، هر آنچه را كه در مسجد براى رسول خدا ( ص ) حلال بود ، براى وى هم حلال كرد . » در لفظ روايت حاكم نيز همين عبارت آمده است . اما در روايت ابو يعلى ، مىگويد : « و سكونت وى در مسجد ، آنچه را كه براى او حلال مىگرداند ، براى من حلال نمىكند . »
بنابراين بدون شك ، اين از ويژگيهاى امير المؤمنين ( ع ) است . زيرا اگر ابو بكر - كه اساس شرف ، مرجع امور و فرد برگزيدهء ايشان است - با وى در آن شريك بود ، ديگر عمر و فرزندش اختصاص اين حكم به على را اظهار نمىكردند ، آن هم در شرايطى كه ابن عمر برترى پيامبر را بر پدر خود و دوست و همراهش [ ابو بكر ] به زحمت مىپذيرد .
از اين گذشته ، خبر استثناى دريچهء ابو بكر ضعيف است . زيرا در سند آن افرادى هستند از قبيل فليح بن سليمان ، دشمن خاندان محمد ( ص ) كه شرح حال وى را در
هامش
( 1 ) . مسند احمد ، ج 2 ، ص 26 ؛ الصواعق المحرقه فصل دوّم ، باب نهم .
( 2 ) . مستدرك ، ج 3 ، 125 .
( 3 ) . فصل سوّم ، از باب نهم .
( 4 ) . كنز العمال ، ج 6 ، ص 391 .
( 5 ) . همان ، ص 393 .