ابو بكر مىافزايد : سه روز پس از حركت او ، پيامبر ( ص ) به على مىفرمايد ، برو و خود را به ابو بكر رسان و او را نزد من بفرست و خودت به جاى او سورهء برائت را اعلام بكن و على چنين كرد . هنگامى كه ابو بكر نزد پيامبر بازگشت گريست و عرض كرد : اى رسول خدا ( ص ) ! در مورد من حادثه اى رخ داد ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : جز خير چيزى رخ نداد امّا به من امر شد كه آن پيغام را خودم يا مردى از خودم ابلاغ نمايد « صاحب كنز العمال ( 1 ) اين حديث را در تفسير سورهء توبه از ابن خزيمه و ابو عوانه و دار قطنى هر يك جداگانه ، آورده است .
ب - حديثى كه احمد ( 2 ) از على ( ع ) نقل مىكند كه فرمود :
هنگامى كه ده آيه از سورهء برائت نازل شد ، پيامبر ( ص ) ابو بكر را خواست و آن آيات را توسط او براى مردمان مكه فرستاد . سپس مرا خواست و فرمود : دنبال ابو بكر حركت كن هر جا به او رسيدى نامه را از او بستان و به او بگو به مدينه برگردد و خودت آن آيات را برايشان بخوان . من در منزل جحفه به ابو بكر رسيدم و نامه را از او گرفتم و او نزد پيامبر ( ص ) بازگشت و عرض كرد : اى رسول خدا ( ص ) ! آيا در مورد من چيزى نازل شد ؟ فرمود : نه امّا جبرئيل آمد و خبر داد كه اين كار را جز من يا فردى از اهل بيت من شخص ديگرى نمىتواند انجام بدهد .
اين حديث در كنز العمال ( 3 ) از ابو الشيخ و ابن مردويه نقل شده است و در الكشاف نيز شبيه به آن وجود دارد . و اين حديث ، تأييد كننده مطلبى است كه مصنّف نقل كرده بود .
ج - احمد در مسند ( 4 ) از انس نقل مىكند كه رسول خدا ( ص ) ابو بكر را با سورهء برائت روانه مكه ساخت . سپس او را فراخواند و على را به جاى او گسيل داشت . مانند اين روايت را ترمذى در تفسير سورهء توبه در سنن خويش مىآورد و آن را حسن مىشمارد و مانند آن در كنز العمال ( 5 ) از ابن ابى شيبه نقل شده است .
هامش
( 1 ) . ج 1 ، ص 246 .
( 2 ) . مسند احمد ، ج 1 ، ص 151 .
( 3 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 247 .
( 4 ) . مسند احمد ، ج 3 ، ص 283 .
( 5 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 249 .