د - روايتى كه حاكم در فصل المغازى ( 1 ) از ابن عمر نقل مىكند كه در قسمتى از آن مىگويد :
رسول خدا ( ص ) ابو بكر و عمر را همراه با سورهء برائت روانهء مكه نمود . در ميانهء راه كه حركت مىكردند ناگهان با سوارى روبرو شدند ، ابو بكر پرسيد : اين كيست ؟
پاسخ داد : اى ابو بكر ! من على هستم . نامه اى را كه همراه دارى بده ؛ على نامه را گرفت و برد و ابو بكر و عمر به مدينه بازگشتند و عرض كردند : چه شده است ما را ؟ فرمود : شما را جز خير نيست ؛ اما به من گفته شد كه پيام تو را جز خودت و يا فردى از خودت نمىتواند ابلاغ كند .
سادسا : اخبارى كه تصريح دارند بر مأموريت على مبنى بر اعلام ممنوعيت حج مشركان و طواف برهنگان . از جمله :
الف - حديثى كه ترمذى در سورهء توبه از زيد بن تبيع آورده و آن را صحيح مىشمارد :
از على پرسيديم : در حج براى چه امرى گسيل شدى ؟ گفت : براى انجام چهار امر :
1 . برهنه طواف نشود . 2 . هر كس با پيامبر پيمانى دارد تا پايان مهلت آن معتبر است و هر كس پيمان ندارد چهار ماه مهلت دارد . 3 . تنها افراد مؤمن داخل بهشت مىشوند . 4 . پس از آن سال مسلمانان و مشركان با هم اجتماع نخواهند كرد .
اين حديث در كنز العمال ( 2 ) از حميدى ، سعيد بن منصور ، ابن ابى شيبه ، عدنى ، ابو داود ، ابن مردويه ، دار قطنى و گروهى ديگر نقل شده است .
ب - حديث كه حاكم در مستدرك ( 3 ) ذيل تفسير سورهء توبه از ابو هريره نقل و آن را صحيح شمرده است :
من همراه گروهى ، كه به دستور پيامبر ( ص ) همراه على جهت اعلام آيات سورهء
هامش
( 1 ) . همان ، ج 3 ، ص 51 .
( 2 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 248 .
( 3 ) . مستدرك ، ج 2 ، ص 331 .