آيهء * ( « هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ »
مصنّف - اعلى اللَّه درجته - مىگويد :
هفتاد و دوّم : آيهء شريفهء * ( « هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » ) * ( 1 ) است . از ابن عباس نقل شده كه او ، على بن ابى طالب ( ع ) است .
فضل مىگويد :
بدون شك على ( ع ) به عدل حكم مىكرد و در راه راست حركت مىكرد امّا اين مسئله ، دليل بر امامت او نمىشود .
من مىگويم :
حديث مذكور از احاديثى است كه در كشف الغمه از ابن مردويه نقل شده است .
ابتداى آيه مىفرمايد : * ( « وَضَرَبَ الله مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُما أَبْكَمُ لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلى مَوْلاه أَيْنَما يُوَجِّهْه لا يَأْتِ بِخَيْرٍ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَمَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » . ) *
چنان كه آيات ما قبل آيهء فوق حكايت مىكند ، خداى تعالى مثل فوق را براى ذات مقدّس خود و بتها آورده است و بتها را به شخص گنگ و ناتوان شبيه مىشمارد و ذات اقدس خود را به على ( ع ) مثل مىزند و مىفرمايد : * ( « لِلَّه الْمَثَلُ الأَعْلى » ) * يعنى براى خدا بزرگترين و بالاترين مثل وجود دارد . از اينجا معلوم مىشود كه على ، برتر و بالاتر از تمام امت بوده و امام آنان محسوب مىگردد . همچنين دلالت بر آن دارد كه على ( ع ) در صراط مستقيم قرار دارد و لذا معصوم مىباشد و به عدالت دستور مىدهد . لذا آن حضرت براى احراز منصب امامت سزاوارتر و برتر از كسى است كه مىگويد :
اما به خدا سوگند ، من بهترين فرد شما نيستم . آيا گمان مىكنيد كه من در ميان شما به سنت رسول خدا ( ص ) رفتار مىكنم ، در صورتى كه چنين نيست . زيرا رسول خدا ( ص ) به خاطر وحى عصمت داشت و فرشته اى همراه او بود ، در حالى كه همراه من شيطانى است كه بر من عارض مىگردد . پس هر گاه عصبانى
هامش
( 1 ) . نحل / 78 .