من مىگويم :
فخر رازى در تفسير خود در بيان معناى شاهد ، وجوهى را ذكر مىكند و در قسمتى از آن مىگويد :
سوّمين معنايى كه براى شاهد كردهاند اين است كه مراد از اين لفظ على بن ابى طالب است و مفهوم آيه اين مىشود كه على آن بيّنه را مىخواند . تعبير * ( « مِنْه » ) * ( از او ) به اين معنى است كه آن شاهد از محمّد و قسمتى از او به شمار مىآيد .
مراد از اين تعبير بيان عظمت او - على - است .
سيوطى در الدر المنثور مىگويد :
ابن ابى حاتم و ابن مردويه و ابو نعيم - در المعرفه - با ذكر سند نقل كردهاند كه على بن ابى طالب فرمود : هيچ مردى از مردان قريش نيست كه تعدادى از آيات قرآن در مورد او نازل نشده باشد . مردى پرسيد : در مورد شما چه آياتى نازل شده است ؟ على فرمود : آيا سورهء هود را نخوانده اى كه مىفرمايد * ( « أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّه وَيَتْلُوه شاهِدٌ مِنْه » ) * رسول خدا ( ص ) * ( « عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّه » ) * است و من * ( « شاهِدٌ مِنْه » ) * . مانند اين حديث در تفسير طبرى موجود است .
همچنين سيوطى مىگويد :
ابن مردويه و ابن عساكر با ذكر سند نقل كردهاند كه على ( ع ) فرمود : رسول خدا ( ص ) * ( « عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّه » ) * است و من * ( « شاهِدٌ مِنْه » ) * . ابن مردويه به شكل ديگرى از على ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : « رسول خدا ( ص ) در مورد آيه فرمود : * ( أَفَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّه وَيَتْلُوه شاهِدٌ مِنْه ، ) * مراد از شاهد على است . »
و احاديث ديگرى كه در اين زمينه از ثعلبى و گروهى ديگر نقل شده است . لذا بايد گفت : آيهء شريفه ، از چند جهت به امامت على ( ع ) دلالت دارد :
1 . آيهء شريفه ، على را به عنوان شاهد ، معرفى مىكند . مراد از شاهد بر امت - با
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 215
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٢١٥