تعبير پيامبر اكرم ( ص ) كه فرمود : « هولاء أهل بيتى » پيداست كه اهل بيت اختصاص به اين چهار تن پاك دارد . كما اينكه حديث كساء و احاديث ديگرى نيز بر اين نكته دلالت دارد .
سيوطى از بيهقى - در كتاب الدلائل - نقل مىكند كه رسول خدا ( ص ) نامه اى براى مردم نجران نوشت و خبرى طولانى را ذكر مىنمايد كه در پايان آن آمده است : « چون صبح شد رسول خدا ( ص ) در حالى كه على ، حسن و حسين را به همراه داشت و فاطمه از پشت سر آنان مىآمد براى ملاعنه آمد . پيامبر در آن زمان چند زن داشت . »
جملهء اخير - پيامبر در آن زمان چند زن داشت - اشاره به اين نكته است كه همسران پيامبر از مباهله كنندگان مورد عنايت خدا نيستند .
احاديث مستفيض و متواتر ديگرى نيز در سخنان رازى و ديگران در اين زمينه به چشم مىخورد .
آيهء * ( « فَتَلَقَّى آدَمُ »
مصنّف - رفع اللَّه درجته - مىگويد :
هفتم : آيهء * ( « فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ » ) * ( 1 ) است . جمهور مفسران از ابن عباس نقل كردهاند كه آن كلماتى كه آدم از پروردگارش فراگرفت و خدا توبهء او را پذيرفت ، را از پيامبر سؤال كردند . پيامبر فرمود : آدم ، به حق محمّد ، على ، فاطمه ، حسن و حسين از خدا خواست تا توبه او را بپذيرد و خدا نيز توبهء او را پذيرفت .
فضل مىگويد :
مفسران در مراد از اين كلمات اختلاف نظر دارند . برخى گفتهاند : مراد ، تسبيح و تهليل و تحميد است و برخى گفتهاند : مراد ، مناسك حج است و گناهان آدم در آن مناسك بخشوده شد . بعضى ديگر نيز گفتهاند كه آن كلمات ، ده خصلت است كه خصال فطرت ناميده شده است . به آدم امر شد تا به آنها عمل كند تا خدا توبه اش را بپذيرد .
اگر بر فرض روايتى كه از جمهور نقل مىكند - و حال آنكه ما اين جمهور را نمىشناسيم - درست باشد تنها بر فضيلت كاملى براى على دلالت مىكند كه ما نيز اين
هامش
( 1 ) . بقره / 37