سورة الرحمن مكية ، و هى ثمان و سبعون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - خداى بخشاينده « 2 »
2 - اندر آموخت قرآن مر محمّد را « 3 »
3 - بيافريد مردم را
4 - بياموخت او را بپيدايى « 4 »
5 - آفتاب و ماه تاب بشمارست
6 - و ستارگان و درختان « 5 » سجده مىكنند
7 - و آسمان برداشت آن ، و بنهاد ترازو
8 - مه گردنكشى كنيد « 6 » اندر ترازو
9 - و بر پاى داريد سختن بداد و مه كاست كارى كنيد اندر ترازو « 7 »
10 - و زمين نهاد آن را مر خلقان را
11 - اندر آن ميوهها و خرما بنان با غلافها
12 - و بيافريد دانه ميان برگ و شاسپرم « 8 »
13 - بكدام نعمتهاى خداى شما مى بدروغ داريد ؟ « 9 »
هامش
( 1 ) بنام خدايى كه جز وى خدايى نيست ، روزى دهنده كه نعمت وى را شمار نيست ، بخشايندهء كه نعمت ورا نهايت نيست . ( صو )
( 2 ) خداى مهربان بخشاينده . ( صو )
( 3 ) بياموزانيد نبى را . ( صو )
( 4 ) بياموزانيد مر او را پديد كردن . ( صو )
( 5 ) و گياه و درخت . ( صو )
( 6 ) كه افزونى نكنيد . ( صو )
( 7 ) و راستى كنيد بسختن بداد و مكاهيد ترازو را . ( صو )
( 8 ) و دانه بابايه ( يعنى علف ستوران ، و اسير غمها گونهگونه . ( صو )
( 9 ) بكدام نعمتها خداوند خويش را بدروغ دارند پريان و آدميان ؟ ( صو )