أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ
- الى قوله -
لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ .
« 1 » گفت كه : يا محمّد هيچ پيغامبرى نبود كه ما بفرستاديم پيش ازين كه نه همچنين ديو اندر دهن او او كند تا چيزى همچنين بگفت كه تو گفتى ، و يا بر زبان ايشان برفت يا بدست و پاى ايشان برفت . « 2 » پس خداى عزّ و جلّ آن سخن را كه خطا بود منسوخ كرد و بيوكند ، و آيتهاى خويش محكم كرد از بهر آن كه خداى عزّ و جلّ داناست و عالم الاسرار است ، و دانست كه تو آن سخن نبكام و هواى خويش گفتى و ابليس اندر دهن تو داد . و آن « 3 » كافران مكّه ستم كاراناند و بران سخن بيستند پس چون اين آيت بيامد پيغامبر عليه السّلم شاد گشت و روى بكافران باز نهاد ، و مرد بفرستاد تا اين سورة و النّجم از اوّل تا آخر بر ايشان خواند و هر چند كه گفتند كه : جز اين بود و نه چنين بود كه ما شنيديم ، و گفتند كه : اين همان است .
و پيغامبر عليه السّلم در بند آن بود « 4 » كه مگر از مكّه بيرون تواند آمد . « 5 » و اين خانهء كعبه چنان بود كه پيش از آمدن پيغامبر عليه السّلم هر سالى بسيار خلايق از اطرافها بيامدندى و حج كردندى ، و در روزگار پيغامبر عليه السّلم هم چنان بيامدندى و حج همى كردندى ، و پيغامبر عليه السّلم بيامدى و پيش آن مردمان از هر شهرى مىرفتى ، و خويشتن را بر ايشان عرضه همى كردى ، و همى گفتى كه : من رسول خدايم . و اندر اوّل كه آن ياران او بحبشه رفته بودند او نيز نيّت كرده
هامش
( 1 ) الحج 53 - 52
( 2 ) برآمد . ( صو )
( 3 ) داناست و مهربان . و اين سخن كه ديو اندر دهان تو افكند فتنه كرد آن كسها را كه اندر دل ايشان بيمارى بود و كافرى و خداوند عزّ و جلّ داناست كه تو آن نه بكام خويش گفتى و آن . ( صو )
( 4 ) بدان اندر بود . ( صو )
( 5 ) تواند رفتن . ( صو )