سورة الفلق مكية ، و هى خمس آيات
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان
1 - بگوى : بازداشت خواهم به خداوند گشايندهء بامداد « 1 »
2 - از بدى آنچه آفريد
3 - و از بدى شب چون اندر آمد « 2 »
4 - و از بدى جاودان كه اندر دمند « 3 »
5 - و از بدى حاسدى چون حسد كند « 4 »
هامش
( 1 ) بگو يا محمد بازداشت خواهم به خداوند سپيده . ( صو ) [ و اين كلمه درست خوانده نمىشود . ]
( 2 ) و از بدى تاريكى شب چون درآيد . ( صو )
( 3 ) و از بدى زنان ساحره در عقد ريسمان . ( صو )
( 4 ) حسد برنده چون حسد برد . ( صو ) اين سوره در نسخهء متن تفسير ندارد ، كه تفسير اين سوره و سورهء بعد ( سورة الناس ) يك جا است و در نسخهء « صو » چنين است :
و اين سوره مختلف فيه است ، و سبب نزول اين سوره آنست كه يكى از يهودى به حضرت رسول عليه السّلم سحر كرده بود ، و آن حضرت را عليه السّلم مرضى عارض شد . براى دفع آن جبرئيل عليه السّلم اين سوره فرود آورد ، و ترجمهاش اينست كه :
بگو اى محمد كه : پناه مىبرم بپروردگار صبح از بدى آنچه بيافريد . و از بدى تاريكى شب چون در آيد . و از بدى زنان ساحره كه در ريسمان عقد كنند . و از بدى حسد برنده چون حسد برد نه از روى غبطه . ( صو )