سورة الاخلاص مكية ، و هى اربع آيات
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان
1 - بگو اوست خداى يگانه « 1 »
2 - خداى صمد يعنى ميان تهى نيست « 2 »
3 - نه زاد او « 3 » و نه زادند او را
4 - و نه بود او را انباز كسى « 4 »
ترجمة سورة الاخلاص
و اين سوره بمكّه فرو « 5 » آمده است اندر آن وقت كه جهودان مدينه از آن حصارهاى فدك و بنى قريظه « 6 » و وادى القرى با كافران مكّه بيامده بودند و آن مسئلهها از پيغامبر عليه السّلم مىپرسيدند .
و از آن مسئلهها يكى اين بود ، گفتند : بگو كه خداى تو چگونه است ، و صفت او چيست ؟ جبرئيل عليه السّلم بيامد و اين سوره بياورد :
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
تا آخر سورة .
گفت : بگو ، يا محمّد كه خداى من يكى است ، يك تا ، و او را همتا و انباز نيست . و هر چه آفريد جفت آفريد ، و او خود يكى است . احد ، يك تا ،
هامش
( 1 ) بگو ويست خداى يكى . ( صو )
( 2 ) خدايى است كه همه را بوى حاجتست و وى را به كسى حاجت نيست . ( صو )
( 3 ) نزاد كه و را فرزند بود . ( صو )
( 4 ) و نيست مر او را همتا هيچ كسى . ( صو )
( 5 ) فرود . ( صو )
( 6 ) بنى قريظه .
( صو ) [ و صحيح اين است ] .