سورة الفيل مكية ، و هى خمس آيات
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - نهبينى كه چگونه كرد خداى تو بخداوندان « 2 » فيل ؟
2 - نه كرد كيد ايشان اندر گمراهى ؟ « 3 »
3 - و بفرستاد برايشان مرغانى [ گروه گروه ] « 4 »
4 - كه مىآرند ايشان را سنگها از دوزخ « 5 »
5 - و كردند ايشان را چون خورشى كه سگ خورد « 6 »
ترجمة سورة الفيل « 7 »
و اين سوره بمكّه فرو آمده است اندرشان ابرهة بن الصّباح .
و اين ابرهه از جهت « 8 » ملك حبشه آمده بود با فيل ، بدان كه مكّه را ويران كند .
اين حديث چنان بود كه چندين سال بود تا همه نواحى يمن بدست ملك حبشه بود ، و ملك حبشه از خاصگان خويش خليفتى بيمن فرستاده
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه كعبه را عزيز گردانيد . مهربان كه باشندگان حرم را ايمن گردانيد . بخشاينده كه دشمنان ايشان را هلاك گردانيد . ( صو )
( 2 ) نگاه نكنى يا محمد چگونه كرد خداوندان تو با خداوندان . ( صو )
( 3 ) نه بكرد سازش بدايشان اندر گم بودنى ؟ ( صو )
( 4 ) ( صو ) [ « ابابيل » در متن ترجمه نشده ]
( 5 ) همى انداختند ايشان را بسنگى از سنگ و گل . ( صو )
( 6 ) بكرد ايشان را چون برگ گندم ميانه خورده . ( صو )
( 7 ) ترجمة الفيل . ( صو )
( 8 ) بشان ابرهة بن الصباح و كنيت اين ابرهه ابو مكسوم بود و اين ابرهه از دست . ( صو ) [ در تاريخ طبرى : « ابو يكسوم »