چون ياران پيغامبر عليه السّلم بگذشتندى ، از پس ايشان لب بگزيدندى ، و چيزها گفتندى ، و پوستينها كردندى ايشان را كه بر وى « 1 » ايشان نتوانستندى گفتن ، و خداى عزّ و جلّ اين سوره بفرستاد :
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ . الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ
« 2 » گفت : واى بر آن كسى كه مر ديگرى را بلب گزد از پس او ، يا چيزى از پس كسى بگويد . و اين آن كسى همى كند « 3 » كه او خواسته گرد همى كند ، و همى شمرد - يعنى وليد بن مغيره و ديگران نيز . و آن گه صفت عذاب ايشان بكرد بدوزخ .
هامش
( 1 ) چيزها گفتندى كه بر وى . ( صو ) [ جملهء « پوستينها كردندى » تنها در نسخهء متن است . ]
( 2 ) سورة الهمزة 2 - 1
( 3 ) گفت ويل بر آن كسى كه مر ديگرى را لب بگزد و از پس او چنين گويد ، و اين چنين آن كس همى كند . ( صو )