سورة الملك مكية ، و هى ثلاثون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - ببركة است « 2 » آنك بدست اوست پادشاهى ، و اوست بر همه چيزى توانا .
2 - آنك بيافريد مرگ و زندگانى تا بيازمايد « 3 » شما را كه كدام از شما نيكو كردارتر ، و اوست بىهمتا و آمرزگار .
3 - آنك بيافريد هفت آسمان طبقها « 4 » نه بينى اندر آفرينش خداى عزّ و جلّ هيچ تفاوتى ، باز گرد و به چشم بنگر كه هيچ « 5 » بينى از شكافى ؟
4 - پس باز گردان چشم را دو بار باز گردد سوى تو چشم رانده و او فرو مانده باشد « 6 »
5 - و بدرستى كه بياراستيم آسمان اين جهان بچراغها و كرديم آن ستارگان ديوان را « 7 » و ساختيم ايشان را عذاب دوزخ « 8 »
هامش
( 1 ) بنام آن خداى كه هدى عطا كرد ، مهربان كه با هدى بدارد ، بخشاينده كه با هدى ميراند . ( صو )
( 2 ) با نيكويىها فزونى است . ( صو )
( 3 ) تا آزموده كرد .
( صو )
( 4 ) يك از ديگر . ( صو ) طباقا ، [ و رجوع شود به تفسير اين آيه ] .
( 5 ) هيچ ناهموارى ، بگردان چشم را هيچ . ( صو )
( 6 ) باز بگردان چشم را دوباره تا برگردد سوى تو بينايى دور گشتن از دانستن ، و وى فرو مانده - يعنى متحير - از اندر يافتن . ( صو )
( 7 ) ما بياراستيم آسمان را آسمان نزديكترين را بچراغها - يعنى ستارگان - و بكرديم مر ايشان را انداختنى دور كردنى مر ديوان را .
( صو ) - [ در متن « رجوما » ، « ستارگان » ترجمه شده . رجوع شود به ذيل صفحهء 923 در معنى « رجما بالغيب » ]
( 8 ) سوزان فروزان . ( صو )