كند بر خداى عزّ و جلّ او بسنده است او را ، كه خداى عزّ و جلّ رساننده است كار او را ، « 1 » و بدرستى كه كرد خداى عزّ و جلّ هر چيزى را اندازهاى .
4 - و آن زنان كه نوميد شده باشند از حيض از زنان شما اگر شكّ كنيد عدّت ايشانراست سه ماهگان و آن زنان كه نه حايض شوند ، و آن زنان كه بار دارند مدّت ايشان تا بنهند بار ايشان ، « 2 » و هر كى بترسد از خداى كند او را از كار او آسانى .
5 - آنست « 3 » فرمان خداى عزّ و جلّ فرو فرستاد آن سوى شما ، و هر كى بترسد از خداى كفّارت كند از او گناهان او و بزرگ دهد « 4 » او را مزدى .
6 - جاى دهيد ايشان را از آنجا كه نشستگاه شماست از جاى شما ، « 5 » و مه رنجه نماييد ايشان را تا تنگ كنيد برايشان ، و اگر باشند خداوندان بار هزينه كنيد برايشان تا بنهند بار ايشان ، و چون شير دهند شما را بدهيد ايشان را مزدهاى ايشان ، و عادت كنيد ميان شما « 6 » بنيكوى ، و اگر دشخوارى كنيد با يك ديگر شير دهد او را ديگرى « 7 »
7 - هزينه كند خداوند فراخى از فراخى او ، و آن كى براندازه باشد
هامش
( 1 ) برساند بجايگاه كار خويش . ( صو )
( 2 ) و آن زنان كه نوميد گشته باشند از نماز بريدن - يعنى حيض - از زنان شما اگر به گمان شويد عدت ايشان سه ماه باشد و آن زنان كه نرسيده باشند يعنى به حيض ، و زنان با بار گذشتن عدت ايشان آن باشد كه بنهند بارهاى خويش را . ( صو )
( 3 ) اينست ( صو )
( 4 ) بپوشاند از وى بديهاى و را و بزرگ گرداند مر . ( صو )
( 5 ) توانايى . ( صو ) من وجدكم .
[ و ظاهرا ترجمهء متن نارساست . ]
( 6 ) و مشورت كنيد وراى زنيد ميان يكديگر .
( صو ) و اتمروا بينكم . [ ترجمهء متن نارساست ]
( 7 ) دشخوار كارى كنيد با يكديگر ، شير دهد او را زنى ديگر . ( صو )